ΦΙΑΣΚΟ...Άλλο ΚΡΗΤΗ κι άλλο ΧΙΟΣ!! Δεν κηρύσσεται πυρόπληκτη η ΧΙΟΣ.

Νέο χαστούκι, στους πυρόπηκτους κατοίκους της Χίου αποκαλύπτεται μετά την υπ’ αριθμ 5337 επερώτηση που κατέθεσαν στις 20.12.2012 προς το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Ναυτιλίας και Αιγαίου, Εσωτερικών με θέμα «Αποκατάσταση πληγεισών περιοχών και ανασυγκρότηση της Χίου» οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Ε. Αποστόλου (Εύβοιας),  Γ. Ζερδελή (Λέσβου), Α. Καλογερή (Σάμου).

Ενώ, σχετικά με την κήρυξη της Χίου ως πυρόπληκτης αναφέρεται ότι «Σχετικά με την Πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις 18 Αυγούστου στο Δήμο Χίου η ΥΑΣ (Υπηρεσία Αποκατάστασης Σεισμοπλήκτων) μας ενημέρωσε ότι δεν προκύπτουν εκτεταμένες ζημιές σε κτίρια και δεν μπορεί να εντάξει, σύμφωνα με το Νόμο το Δήμο Χίου στα προγράμματα αποκατάστασης ζημιών του Υπουργείου» 
 
Με αυτή την απάντηση πληροφορούμαστε ότι οι περιοχές που κάηκαν  δεν πρόκειται να κηρυχτούν πυρόπληκτες παρά την βιβλική καταστροφή που έπληξε το νησί. 

Εδώ θυμίζουμε τις ανακοινώσεις των τοπικών και άλλων βουλευτών για το θέμα,  το παράδειγμα του Βιάνου στη Κρήτη (παρότι εκεί οι ζημιές ήταν σημαντικά μικρότερες) αλλά κυρίως ότι η σχετική νομοθεσία που εντάσσει περιοχές που υπόκεινται σε φυσικές καταστροφές ως πυρόπληκτες  έχει δεχθεί από το 1978 που ψηφίστηκε περισσότερες από 180 τροποποίησης γεγονός που καταδεικνύει ότι η κήρυξη μιας περιοχής ως πυρόπληκτης ήταν και εξακολουθεί να είναι πρωτίστως πολιτική απόφαση η οποία σε ότι μας αφορά προφανώς δεν υπήρξε.

Read More

Σε «άγονη γη» κινδυνεύει να μετατραπεί η Χίος

Σε φυσική βλάστηση αντιστοιχούσε το 66,6% των 148.000 στρεμμάτων που κατέκαψε η φετινή πυρκαγιά του Αυγούστου τη Χίο, ενώ το 31,6% αφορούσε καλλιέργειες, όπως προκύπτει από την επιτόπια απογραφή και έρευνας του WWF Ελλάς, η οποία κατέληξε στην ολοκληρωμένη έρευνα με τίτλο: «Οικολογικός απολογισμός της πυρκαγιάς του Αυγούστου 2012 στη Χίο: Γενικά στοιχεία, επιπτώσεις, προτάσεις». Μάλιστα, όπως προκύπτει και από μελέτη του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων (ΙΜΔΟ & ΤΔΠ) του ΕΘΙΑΓΕ και του WWF Ελλάς, «Δασικές πυρκαγιές Νήσων Αιγαίου, 1983-2005», η φετινή πυρκαγιά είχε μακράν το μεγαλύτερο κόστος σε καμένα στρέμματα (148.000), καθώς τα αμέσως πιο καταστροφικά καλοκαίρια ήταν αυτά του 1988 και 1987, με 83.670 και 48.196 στρέμματα καμένων εκτάσεων αντίστοιχα.

Οι εκτάσεις που κατέκαψε η πυρκαγιά στη Χίο, καθιστούν το 2012 ως το έτος με τις μεγαλύτερες καμένες εκτάσεις που έχει γνωρίσει το νησί την τελευταία 30ετία. Μια τέτοιας έκτασης καταστροφή απαιτεί άμεσα αλλά και μακροχρόνια μέτρα, προκειμένου να μην αλλάξει περαιτέρω το φυσικό τοπίο του νησιού, καθώς η δασική βλάστηση της Χίου υποβαθμίζεται διαχρονικά.

Η επόμενη μέρα βρίσκει λοιπόν πολιτεία, τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και κοινωνία αντιμέτωπες με μια σειρά ζητημάτων που απαιτούν άμεση και αποφασιστική διαχείριση, όπως: τα απαραίτητα αντιδιαβρωτικά και αντιπλημμυρικά έργα, η κτηνοτροφία, η υλοτομία, το κυνήγι, η παρακολούθηση των καμένων εκτάσεων, καθώς και οι στοχευμένες δράσεις αποκατάστασης της φυσικής βλάστησης. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι μάλιστα το γεγονός ότι η φυσική βλάστηση του νησιού παρουσιάζει εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες μια συνεχιζόμενη υποχώρηση, δίνοντας τη θέση της σε «άγονη γη». Συγκεκριμένα, κατά την εικοσαετία 1987 - 2007, θαμνότοποι και πευκοδάση υποχώρησαν κατά 30,5% και 12,3% αντίστοιχα, ενώ οι «λοιπές καλύψεις γης» που αφορούν κυρίως σε φυσική βλάστηση που μετατράπηκε σε «άγονη γραμμή», αυξήθηκαν κατά 31,8%.

Μέτρα και παρεμβάσεις
Δεδομένης λοιπόν της γενικότερης υποβάθμισης των τελευταίων δεκαετιών αλλά και της τεράστιας καταστροφής που έζησε το νησί τον περασμένο Αύγουστο, το WWF Ελλάς προτείνει συγκεκριμένα μέτρα και παρεμβάσεις. Συγκεκριμένα:

• Στις περιοχές που κάηκαν νεαρά πεύκα ή εκτάσεις, οι οποίες είχαν αναδασωθεί λόγω παλαιότερων πυρκαγιών, είναι απαραίτητο να προγραμματιστούν νέες αναδασώσεις με είδη που υπάρχουν στο νησί.
• Ιδιαίτερη προσοχή οφείλει να δοθεί στη διαχείριση της κτηνοτροφίας και της βόσκησης, καθώς η συγκεκριμένη παραγωγική δραστηριότητα αποτελεί ίσως τον υπ' αριθμόν ένα κίνδυνο για τη φυσική αναγέννηση των καμένων εκτάσεων. Πιο συγκεκριμένα, οι κτηνοτρόφοι πρέπει να ενημερωθούν άμεσα για το καθεστώς προστασίας των αναδασωτέων περιοχών και τις σχετικές κυρώσεις, σε περίπτωση παράνομης δραστηριότητας.
• Η υλοτομία πρέπει να γίνει με ήπιο και επιλεκτικό τρόπο, πάντοτε βέβαια υπό την αυστηρή επίβλεψη της Δασικής Υπηρεσίας. Οι άδειες επιβάλλεται να είναι αυστηρά ονομαστικές.
• Η απόφαση της Διεύθυνσης Δασών Χίου για την απαγόρευση του κυνηγιού σε περιοχή ευρύτερη της καμένης (έκταση 258.031 στρεμμάτων) για τρία χρόνια, υπήρξε κρίσιμη και καθόλα ορθή. Παρ' όλα αυτά, θα πρέπει να υπάρξει αυστηρός έλεγχος από τη Διεύθυνση Δασών.
• Τα αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα απαιτείται να είναι στοχευμένα και άμεσα, ενώ η ήπια κλίση του εδάφους στην πλειονότητα των καμένων εκτάσεων επιτρέπει στις αρχές να εστιάσουν σε μικρής κλίμακας παρεμβάσεις, κυρίως στις πευκόφυτες καμένες περιοχές.

Πηγή : ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Read More

WWF : ΧΙΟΣ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Τα 148.000 στρέμματα που κατέκαψε η πυρκαγιά στη Χίο, τον Αύγουστο, καθιστούν το 2012 ως το έτος με τις μεγαλύτερες καμένες εκτάσεις που έχει γνωρίσει το νησί την τελευταία 30ετία. Μια τέτοιας έκτασης καταστροφή απαιτεί άμεσα αλλά και μακροχρόνια μέτρα, προκειμένου να μην αλλάξει περαιτέρω το φυσικό τοπίο του νησιού, καθώς η δασική βλάστηση της Χίου υποβαθμίζεται διαχρονικά. Η επόμενη μέρα βρίσκει λοιπόν πολιτεία, τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και κοινωνία αντιμέτωπες με μια σειρά ζητημάτων που απαιτούν άμεση και αποφασιστική διαχείριση, όπως: τα απαραίτητα αντιδιαβρωτικά και αντιπλημμυρικά έργα, η κτηνοτροφία, η υλοτομία, το κυνήγι, η παρακολούθηση των καμένων εκτάσεων, καθώς και οι στοχευμένες δράσεις αποκατάστασης της φυσικής βλάστησης. Τα παραπάνω προκύπτουν ως βασικά συμπεράσματα της επιτόπιας απογραφής και έρευνας από το WWF Ελλάς, η οποία κατέληξε στην ολοκληρωμένη δουλειά με τίτλο: «Οικολογικός απολογισμός της πυρκαγιάς του Αυγούστου 2012 στη Χίο: Γενικά στοιχεία, επιπτώσεις, προτάσεις». Σύμφωνα με την αναφορά του WWF Ελλάς, από το σύνολο των καμένων εκτάσεων, το 66,6% αφορούσε σε φυσική βλάστηση ενώ το 31,6% σε καλλιέργειες. Όπως μάλιστα προκύπτει από τη μελέτη του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων (ΙΜΔΟ & ΤΔΠ) του ΕΘΙΑΓΕ και του WWF Ελλάς, «Δασικές πυρκαγιές Νήσων Αιγαίου, 1983-2005», η φετινή πυρκαγιά είχε μακράν το μεγαλύτερο κόστος σε καμένα στρέμματα (148.000), καθώς τα αμέσως πιο καταστροφικά καλοκαίρια ήταν αυτά του 1988 και 1987, με 83.670 και 48.196 στρέμματα καμένων εκτάσεων αντίστοιχα. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι μάλιστα το γεγονός ότι η φυσική βλάστηση του νησιού παρουσιάζει εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες μια συνεχιζόμενη υποχώρηση, δίνοντας τη θέση της σε «άγονη γη». Πιο συγκεκριμένα, κατά την εικοσαετία 1987 – 2007, θαμνότοποι και πευκοδάση υποχώρησαν κατά 30,5% και 12,3% αντίστοιχα, ενώ οι «λοιπές καλύψεις γης» που αφορούν κυρίως σε φυσική βλάστηση που μετατράπηκε σε «άγονη γραμμή», αυξήθηκαν κατά 31,8%. Δεδομένης λοιπόν της γενικότερης υποβάθμισης των τελευταίων δεκαετιών αλλά και της τεράστιας καταστροφής που έζησε το νησί τον περασμένο Αύγουστο, το WWF Ελλάς προτείνει συγκεκριμένα μέτρα και παρεμβάσεις, τα οποία καθίστανται επιτακτικά. Στις περιοχές που κάηκαν νεαρά πεύκα ή εκτάσεις, οι οποίες είχαν αναδασωθεί λόγω παλαιότερων πυρκαγιών, είναι απαραίτητο να προγραμματιστούν νέες αναδασώσεις με είδη που υπάρχουν στο νησί. Ιδιαίτερη προσοχή οφείλει να δοθεί στη διαχείριση της κτηνοτροφίας και της βόσκησης, καθώς η συγκεκριμένη παραγωγική δραστηριότητα αποτελεί ίσως τον «υπ’ αριθμό ένα» κίνδυνο για τη φυσική αναγέννηση των καμένων εκτάσεων. Πιο συγκεκριμένα, οι κτηνοτρόφοι πρέπει να ενημερωθούν άμεσα για το καθεστώς προστασίας των αναδασωτέων περιοχών και τις σχετικές κυρώσεις, σε περίπτωση παράνομης δραστηριότητας. Επίσης, είναι απαραίτητη η παροχή ζωοτροφών για τη βραχυπρόθεσμη αντιμετώπιση της έλλειψης τροφής, καθώς και μια ενδεχόμενη επανεξέταση αναδασωτέων περιοχών από προηγούμενες πυρκαγιές, οι οποίες δεν κινδυνεύουν πλέον από τη βόσκηση και θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια εναλλακτική για τους κτηνοτρόφους. Η υλοτομία πρέπει να γίνει με ήπιο και επιλεκτικό τρόπο, πάντοτε βέβαια υπό την αυστηρή επίβλεψη της Δασικής Υπηρεσίας. Οι άδειες επιβάλλεται να είναι αυστηρά ονομαστικές, ενώ για τη διευκόλυνση του ελέγχου είναι απαραίτητο να καθορίζουν επακριβώς τον χώρο, τον όγκο αλλά και τη χρονική διάρκεια απόληψης. Η απόφαση της Διεύθυνσης Δασών Χίου για την απαγόρευση του κυνηγιού σε περιοχή ευρύτερη της καμένης (έκταση 258.031 στρεμμάτων) για τρία χρόνια, υπήρξε κρίσιμη και καθόλα ορθή. Παρόλα αυτά θα πρέπει να υπάρξει αυστηρός έλεγχος από τη Διεύθυνση Δασών για την τήρηση της παραπάνω απόφασης απαγόρευσης και να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην επιτήρηση των άκαυτων νησίδων βλάστησης. Τα αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα απαιτείται να είναι στοχευμένα και άμεσα, ενώ η ήπια κλίση του εδάφους στην πλειονότητα των καμένων εκτάσεων επιτρέπει στις αρχές να εστιάσουν σε μικρής κλίμακας παρεμβάσεις, κυρίως στις πευκόφυτες καμένες περιοχές. «Ο οικολογικός απολογισμός μιας πυρκαγιάς αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά εργαλεία που το WWF Ελλάς παρέχει σε πολιτεία, αρμόδιους φορείς και τοπική κοινωνία, προκειμένου η επόμενη μέρα να σχεδιαστεί με στέρεο και αποτελεσματικό τρόπο. Οφείλουμε σαν χώρα να προστατεύσουμε το φυσικό μας κεφάλαιο, τόσο με την κατάρτιση ενός ολοκληρωμένου και αποτελεσματικού συστήματος δασοπροστασίας, όσο και με την ορθή και τεκμηριωμένη διαχείριση των επιπτώσεων των πυρκαγιών. Η αξιοποίηση των πολύ συγκεκριμένων προτάσεων και λύσεων που εμπεριέχει ο συγκεκριμένος απολογισμός, επαφίεται στους αρμοδίους και τους πολίτες. Εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε παρόντες, προκειμένου να στηρίξουμε αλλά και να πιέσουμε προς τη σωστή κατεύθυνση», δήλωσε ο γενικός διευθυντής του WWF Ελλάς, Δημήτρης Καραβέλλας. Περισσότερες πληροφορίες: Εύη Κορακάκη, υπεύθυνη δασικών προγραμμάτων WWF Ελλάς, τηλ: 210 33 14 893, e.korakaki@wwf.gr Ιάσονας Κάντας, υπεύθυνος τύπου WWF Ελλάς, τηλ: 210 33 14 893, κιν: 697 185 9632, i.kantas@wwf.gr Σημειώσεις προς ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ Δείτε ολόκληρη την αναφορά, «Οικολογικός απολογισμός της πυρκαγιάς του Αυγούστου 2012 στη Χίο: Γενικά στοιχεία, επιπτώσεις, προτάσεις. WWF Ελλάς, Αθήνα, Οκτώβριος 2012». Δείτε εδώ αρχείο με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα διαγράμματα με στοιχεία τόσο για την πυρκαγιά του 2012 όσο και για την εικοσαετία 1987 – 2007. Δείτε το αρχείο με το σύνολο των προτάσεων του WWF Ελλάς για την επόμενη μέρα, σε αναλυτική μορφή και ανά τομέα. Δείτε εδώ, με κόκκινο περίγραμμα, την αποτύπωση της πρόσφατης πυρκαγιάς στο νησί της Χίου και εδώ τα όρια των προστατευόμενων περιοχών, σε σχέση με την έκταση που επλήγη. Ευχαριστούμε την Inforest Research O.C. για την παραχώρηση του περιγράμματος της πυρκαγιάς. Ο ΧΑΡΤΗΣ ΜΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΜΕΝΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ

Read More

ΧΙΟΣ : Το ημερολόγιο της καταστροφής

Ξημέρωμα Σαββάτου 18 Αυγούστου, το αγέρι δυνατό και συνάμαδροσερό και μυρωδάτο, έφερνε τις μυρωδιές του Μαστιχιού ανακατεμένες με τ´ αρώματα του Κάμπου και την αλμύρα της θάλασσας στα νότια του νησιού δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα μεθυστική.

Η ώρα ήταν γύρω στις 3:30 πμ όταν έρχεται ο Μήτσος με τον Γιώργη και γεμάτοι αγωνία μου λένε ότι έξω παίρνει φωτιά. Στην αρχή γέλασα,νόμιζα ότι αστειεύονται, πουθενά στον ορίζοντα δεν φαινόταν φωτιά, κατάλαβαν ότι δεν τους πίστεψα και με παρακίνησαν να πάνε να μου δείξουν. 

Ανεβαίνουμε στο μηχανάκι και αφού ανεβήκαμε στον πιο κοντινό λόφο, αμέσως φάνηκε μια τεράστια πύρινη λάμψη λες και είχε εκραγεί ηφαίστειο.

 Ήταν εκθαμβωτικά τρομερό,νομίζοντας ότι η φωτιά είναι λίγα χιλιόμετρα παρακάτω έντρομοι τηλεφωνήσαμεστην Πυροσβεστική. Μια υπάλληλος με τρεμάμενη φωνή σήκωσε το τηλέφωνο και αφούτης είπαμε για την φωτιά, μας είπε ότι η εστία ήταν στον Άγιο Μάρκο.

ΆγίοΜάρκο, μα είναι τόσο μακριά, πως γίνεται να φαίνονται οι φλόγες και η πυράδατους τόσο έντονα? Αφού δεν γινόταν να κάνουμε κάτι επιστρέψαμε στο χωριό καιπήγαμε για ύπνο άλλωστε ήταν ήδη προχωρημένες 4.

Την ίδια μέρα, μεσημέρι πια, και στο Πυργί ο ήλιος είχε χαθεί,βαριά κάπνα και στάχτες αιωρούνταν στην ατμόσφαιρα. Ανεβαίνω στην ταράτσα και οκαπνός πυκνός και μαύρος είχε καλύψει όλη την γύρω περιοχή.

Αναστατωμένος ανέβηκα στην μηχανή και βγήκα έξω απ’ το χωριόνα δω τι συμβαίνει και να μάθω νέα. Το μέτωπο ερχόταν απ’ την πλευρά τηςΕλάτας, πήγα προς τα εκεί…. όσο πλησίαζα στην Ελάτα τόσο ο καπνός γινότανπυκνότερος και πιο όξυνος. Άρχισα να φοβάμαι, παίρνω τηλέφωνο τον Νικολή τονΠρόεδρο της Ελάτας και σε κατάσταση πανικού μου λέει ότι η φωτιά πέρασε δίπλααπ’ το χωριό. Επιταχύνω την μηχανή να δω αν μπορώ να βοηθήσω, ανεβαίνω τηνανηφόρα του «Κοντού», και μόλις ξεπροβάλει το χωριό της Ελάτας παγώνω….όλος οορίζοντας μαύρος, παντού καπνοί, η Ελάτα, και το Λιθί στο έλεος της φωτιάς.

Γυρίζω πίσω, ήδη στο Πυργί ο κόσμος είχε βγεί στις εισόδουςτου χωριού έντρομος. Μα τι διάολο αναρωτήθηκα γυρνάω 2 ώρες τώρα, και έναΠυροσβεστικό όχημα δεν έχω δει;

Οι ώρες περνούσαν, η ανησυχία μεγάλωνε, ο κόσμος, οι απλοίπολίτες προσπαθούσαν να βρουν κάποιον υπεύθυνο για να οργανώσει ένα σύστημαπολιτικής προστασίας, δεν υπήρχε τίποτα, παρ’ όλα αυτά κάποιοι είχαν πάρει την πρωτοβουλία και είχαν βγάλει τις δεξαμενέςμε τα τρακτέρ και τα αγροτικά αυτοκίνητα και προσπαθούσαν άτακτα να βοηθήσουντην κατάσταση.

Η ώρα ήταν γύρω στις 1:00 μμ όταν πλέον οι φλόγες περνώνταςαπό Αγ.Γιώργη, Βέσσα, Αρμόλια, Λιθί, Ελάτα, έφθαναν στο Πυργί. Ένα μεγάλομηχάνημα του στρατού ευτυχώς ήρθε και αποψίλωνε χωράφια στο κάμπο κάτω απ’ τοΠυργί στον «Κόλυμπο».

Γύρω στις 1:30 μμ οι φλόγες πλέον ήταν λίγες δεκάδες μέτρααπό τα σπίτια στο Πυργί, πυροσβεστικό όχημα πουθενά, μηχανικό μέσο της επίσημηςπολιτείας εκτός από το μηχάνημα του στρατού πουθενά. Καμιά 50 άτομα με κλαδιάστα χέρια, προσπαθούσαμε να σταματήσουμε την φωτιά πριν περάσει τονπεριφερειακό του Πυργίου και μπει μέσα στο χωριό, ευτυχώς το ραντιστικό τουΚωστή και οι φιλότιμες προσπάθειες των παιδιών της Πυροσβεστικής που ήρθε πάνωστην ώρα αποσόβησαν μια δραματική κατάσταση.

Όλοι πλέον βλέπαμε ότι αυτή η κάπνα και αυτή η κόλαση της φωτιάςθα σημάδευε τις ζωές μας. Ο καθένας με τον τρόπο του προσπαθούσε να σώσει ότιμπορούσε, άλλος τον κόπο μιας χρονιάς, άλλος τα δέντρα του, κι άλλος εν γένειτην περιουσία του.

Ήταν πια απόγευμα, και τα νέα από την κόλαση της φωτιάς μόνοαισιόδοξα δεν ήταν. Παρ’ όλα αυτά η φυσική παρουσία των μέσων και των μηχανισμώντης πολιτείας, - τοπικής και γενικής, - ήταν παντελώς απούσα. 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΑΝΟΧΥΡΩΤΗΠΟΛΗ ΣΚΕΦΤΗΚΑ!!!

Μα που είναι όλοι αυτοί οι ανευθυνουπεύθυνοι, που σε ανύποπτοχρόνο βγαίνουν στις τηλεοράσεις, και μας διαφημίζουν τα σχέδια εφαρμογήςέκτακτων συμβάντων, που είναι τα μέσα εκείνα που θα μας βοηθήσουν να δαμάσουμετο θηρίο?

Αλήθεια που στο διάλο πήγαν όλα εκείνα τα λεφτά τα οποίαέστειλε η κεντρική κυβέρνηση για την δημιουργία δομών πυρασφάλειας?

Είχε ήδη βραδιάσει και όλος ο κόσμος προσπαθούσε να βοηθήσειόπου μπορούσε στις τυχόν αναζωπυρώσεις.

Από το Πυργί οι περισσότεροι είχαμε κατευθυνθεί προς τηνπλευρά του κοντού στον δρόμο προς Ελάτα μιας και μέχρι αργά το βράδυ η φωτιάείχε περιορισθεί στα υψηλά σημεία του βουνού «Συνώνα»

Αξίζει εδώ να θυμηθώ τις φιλότιμες προσπάθειες των παιδιώντου χωριού αλλά και του οδηγού της υδροφόρας του Δήμου, που με άμεσο κίνδυνο τηςζωής τους ανέβηκαν από έναν κακοτράχαλο χωματόδρομο για να σβήσουν την φωτιάπριν κατευθυνθεί προς νότο.

Μ΄ αυτά και μ’ αυτά η πρώτη ημέρα της φωτιάς παρά τον βαρύαπολογισμό της για τα χωριά, Καρυές, Ανάβατο, Αγ. Γιώργη, Βέσσα, Αρμόλια, Λιθί,Ελάτα και Πυργί, φαινόταν να βρίσκεται σε ύφεση και τα μέτωπα να ελέγχονταιέστω και μερικώς.

Την επόμενη ημέρα Κυριακή 19 Αυγούστου, τα σημάδια τουουρανού ήταν αισιόδοξα, ο καπνός ήταν λιγότερος και τα μέτωπα της φωτιάς είχανπεριορισθεί στο Βόρειο μέτωπο, καθώς και στα Αρμόλια προς Κοντυλόπο.

Θέλοντας να δω την κατάσταση, πήρα την μηχανή και πήγα προς Λιθί,η κατάσταση όπου κι αν έβλεπες ήταν αποκαρδιωτική, τα πάντα καμένα. Μαστιχόδεντρα,πεύκα, μελλίσια, εικονοστάσια, ζώα.

Έφτασα στον Λιθί γύρω στις 9:00 πμ, το διοξείδιο του άνθρακακαι οι στάχτες ήταν το κύριο χαρακτηριστικό του αέρα. Ο κόσμος εκείκουρασμένος, απ’ τις πολύωρες μάχες με τις φλόγες, πρόσωπα σκηθρωπά, μελαγχολικά,αλλά ταυτόχρονα και αποφασισμένα να προστατεύσουν τον τόπο και το βιός τους. 

Είδα τον Μιχάλη, από τον καπνό δεν μπορούσε να μιλήσει, φαινότανταλαιπωρημένος, αλλά συνάμα και ευχαριστημένος. Όλη νύχτα προσπαθούσε με ότιμέσο είχε στα χέρια του να προστατέψει τον Λιθί, μου έδειξε έναν πιτσιρικά καιμου είπε με τρεμάμενη φωνή «Ας είναι καλά αυτά τα παιδάκια, σαν σκυλιά πάλευανόλη την νύχτα να σώσουν το χωριό». Κάτι τέτοιες στιγμές ευλογημένες απ’ τον θεόμπορεί κανείς να δει στο πρόσωπο του ανθρώπου το μεγαλείο της ψυχής και της αυταπάρνησης,που σε κανονικές συνθήκες είναι αδύνατον να παρατηρήσει κανείς.

Ο Μιχάλης είχε παλέψει με την φωτιά, είχε χάσει την μάχηαλλά είχε κερδίσει τον πόλεμο της αξιοπρέπειας και της συνείδησης του. 

Αποχαιρέτησατον Μιχάλη, και φεύγοντας από τον Λιθί είδα μια ομήγυρη με πυροσβέστες, όπουαφού σταμάτησα και τους χαιρέτησα, μου είπαν ότι ήταν από τα Γιάννενα, και ότιήρθαν 37 άτομα για να βοηθήσουν. Ήταν η πρώτη φορά στις 36 ώρες τις φωτιάς πουέβλεπα τόσους πυροσβέστες μαζί. Στο λιθί πλεόν είχε μια εστία φωτιάς στοναπέναντι λόφο, όπου 2 πυροσβεστικά αεροπλάνα προσπαθούσαν να σβήσουν. Στονδρόμο της επιστροφής και λίγο πριν την Βέσσα συνάντησα και ένα κομβόι 12μεγάλων πυροσβεστικών αυτοκινήτων.

Η ώρα ήταν 12 πιά, η φωτιά μεταξύ Λιθίου, Βέσσαςείχε σχεδόν σβήσει, και κάποιες μικροεστίες ήταν υπό των έλεγχο τωνπυροσβεστικών αεροπλάνων και ελικοπτέρων.

Πάρκαρα την μηχανή στα ψηλά πάνω απ’ την Ελάτα καιαγναντεύοντας προς το Λιθί και το πέλαγος, μαζί με τον Κωστή  βλέπαμε τις προσπάθειες των αεροπλάνων να ελέγξουντην φωτιά.

Μέχρι εκείνη την ώρα ό αέρας ήταν μαλακός και δεν δημιουργούσεπροβλήματα. Στην επιστροφή προς το Πυργί και λίγο πριν τον Άη Γιώργη υπήρχε ψηλάαριστερά του δρόμου μια μικρή εστία φωτιάς όπου βλέποντας το ύψος της βλάστησηςκαι την φορά του αέρα, θεώρησα σωστό να πάρω τηλέφωνο το 199 και να ειδοποιήσω.Η κλήση έγινε, από το κέντρο μου είπαν ότι έρχονται κι εμείς περιμέναμε ναβοηθήσουμε.

Είχε πάει πια 1:30 μμ και η μικρή αναζωπύρωση που πριν μισήώρα χωρούσε σε μαγκάλι τώρα είχε γίνει ολόκληρο μέτωπο φωτιάς. Η περιοχή τουκοντού το πιο κομβικό σημείο, για να μην περάσει η φωτιά προς Ολύμπους – Μεστά –Δότια, ήταν σχεδόν γυμνό. Πέρα από 6 άτομα με κλαδιά στα χέρια δεν υπήρχεκανένα άλλο μέσο.

Μέσα σε λίγα λεπτά η φωτιά πέρασε τον δρόμο στο «Καμάρι τουΚοντού» και χωρίς πλέον εμπόδια προχωρούσε προς «Μαλίδια», «Πλουμάρι» μεκατεύθυνση Πυργί, Ολύμπους, Μεστά.

Όλα τα άλλα σας είναι γνωστά!!! Μια φωτιά που ξεκίνησε στηνΚεντρική Χίο, καταφέραμε μέσα σε 3 εικοσιτετράωρα να φτάσει στον Άγιο Νικήτακαι στα Λατσά για να σβήσει στην θάλασσα. Κι αυτό γιατί :

• Δεν υπήρξε κανένας σχεδιασμός
• Δεν υπήρξε κανένας συντονισμός.
• Δεν υπήρξε ιεράρχηση προτεραιοτήτων και διαχείριση των ανθρώπινων πόρων και των υλικών.
• Δεν υπήρχαν υποδομές ανάσχεσης της φωτιάς.
• Οι υπεύθυνοι σχεδιασμού και συντονισμού ήταν επιεικώς απαράδεκτοι
• Φάνηκε η γύμνια των τοπικών φορέων, στην δημιουργία και την διαχείριση των υποδομών και της υλοποίησης δράσεων.
• Δεν υπήρχε αξιόπιστο δίκτυο πυρόσβεσης (Χαλασμένοι κρουνοί, ασύμβατες εγκεταστάσεις κλπ)
• Δεν υπήρχε σχέδιο πολιτικής προστασίας.
• Δεν υπήρξε διοικητική μέριμνα για τους Πυροσβέστες από άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Όλα αυτά κι άλλα τόσα οδήγησαν στην μεγαλύτερη καταστροφήτου νησιού μας μετά τον 2^ο Παγκόσμιο πόλεμο.

Μια καταστροφή, που οι ανάδοχοι της, προσπαθούν ο ένας μετάτον άλλο να αποφύγουν τις ευθύνες τους, με δηλώσεις και αγαθοεργίες πουμηδενική αξία έχουν υπό τις παρούσες συνθήκες.

Γράφει : Γ.Τ

Read More

Τη Χίο δεν την έκαψαν οι φλόγες. Tη Χίο την έκαψαν οι…...

Γράφει: Αλέξης Πολίτης
 Έκανα υπομονή και δεν έγραψα κάτι όλες αυτές τις ημέρες που το νησί μου βιαζόταν κατά συρροή. Όχι από τον στρατηγό άνεμο, όπως είχε πει σε ένα παραλήρημα ανευθυνότητας ο Βύρωνας Πολύδωρας τότε που κάηκε η Πελοπόννησος και μαζί της δεκάδες ανθρώπινων ψυχών.Ούτε από κάποια από τις 10 πληγές με τις οποίες ο μεγαλοδύναμος παίζοντας βελάκια στον χάρτη της χρεοκοπημένης μας χώρας τιμώρησε τους απανταχού Φαραώ της. Άλλοι είναι οι υπεύθυνοι και δεν σκοπεύω να εξαιρέσω κανένα από του πληκτρολογίου μου την οργή.

Διάβασα πολλά, άκουσα περισσότερα και περίμενα. Υπομονετικά, επιτηδευμένα και στωικά. Περίμενα. Και η οργή αυτού που περιμένει, που υπομένει είναι σκέτος ποταμός, Νείλος Δυτικός με τους κροκόδειλους και τα φονικά του κουνούπια μαζί. Περίμενα.
Τι;

Το φρικτό συναίσθημα της απώλειας και η οδύνη του πύρινου ολοκαυτώματος να δώσουν τη θέση τους στην ψύχραιμη και εμπεριστατωμένη εκτίμηση της κατάστασης, μακριά από βρασμούς ψυχής και συγκινητικούς επικήδειους. Μακριά από εφετζίδικες φανφάρες άνευ ουσίας για τα τηλεπαράθυρα των δελτίων ειδήσεων και για τα 15 λεπτά λυτρωτικής δημοσιότητας.

Αποστασιοποιημένος από εύηχα εμπορικά τσιτάτα για το δάκρυ του μαστιχόδεντρου και για την τρίτη ολοκληρωτική καταστροφή της Χίου μετά τη σφαγή του 1822 από τους Οθωμανούς και τον επαχθή σεισμό του 1881.

Παπατζήδικες φαιδρές μαλαγανιές σε στυλ Μάρθας Βούρτση με ολίγη από Νίκο Ξανθόπουλο και αρκετή από Βασιλάκη Καίλα. Που στα τύμπανά μου, στα αυτιά όλων των Χιωτών  και κατ’ επέκταση όλων των Ελλήνων, βλέποντας τα αποκαΐδια και το βαθύ μαύρο, ηχούν βερεσέ. Ο γάμος σχόλασε κύριοι, γιατί η νύφη δεν αερίστηκε απλά, μα χέστηκε πατόκορφα.

Η Χίος γίνηκε Φαλακρό όρος και τα Μαστιχοχώρια της νεκροταφεία, γεμάτα με φέρετρα του μυστικού ελιξιρίου της ζωής. 

Γιατί ως τέτοιο λογίζω το μαστίχι κύριοι. Μια ευλογία, ένα θαύμα του Θεού σε μια κουκίδα της υφηλίου, σε μια γωνιά του γαλαξία ολάκερου. Ένα ανεκτίμητης αξίας και μοναδικότητας δώρο της μητέρας φύσης σε λίγα εκτάρια νησιωτικής γης. Δοκίμασαν και εκτός Ελλάδας να το καλλιεργήσουν και παρά τη χρήση προηγμένης γεωπονικής τεχνογνωσίας και λεπτομερών κλιματικών και γεωλογικών προσομοιώσεων έφαγαν τα μούτρα τους. Μάταιος κόπος.

Αυτό αρνείται κατηγορηματικά να αποκαλύψει τα απόκρυφά και ευεργετικά του μυστικά, γιγαντώνοντας το μύθο και τη μαγεία που το συνοδεύει.  

Θησαυρός και μιράκολο συνάμα, από τη 
Χίο με αγάπη.
Όμως τα θεία ευεργετήματα τα σέβεσαι, τα προφυλάσσεις, τα διαφυλάττεις ως κόρη οφθαλμού, αλλιώς είσαι άξιος της μοίρας σου και ο καιρός της Νέμεσης γαρ εγγύς…
Σταρ του Χόλυγουντ ασφαλίζουν τα καλλίγραμμα οπίσθιά τους έναντι πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Το ίδιο πράττουν και διάσημοι αθλητές με τα ταλαντούχα μέλη του σώματός τους, ή παγκοσμίου κλάσης τενόροι με τις φωνητικές τους χορδές. Το ίδιο κάνει και η Κόκα Κόλα που κρατά επτασφράγιστο μυστικό τη συνταγή της, φυλάσσοντας τη σε ασφαλές περιβάλλον αλλά Φοξ Τροτ, προστατεύοντας τη μέχρι και από πυρηνικό όλεθρο.
Αυτό λέγεται σεβασμός στη γενναιόδωρη σου μοίρα , λέγεται αυτοσεβασμός, λέγεται στοιχειώδης νοημοσύνη, λέγεται και πρόληψη. Διαλέξτε και παίρνετε κύριοι τοπικοί άρχοντες και διοικητές των φορέων πυρόσβεσης του κατάμαυρου νησιού…

Και δεν εννοώ τόσο τη σημερινή ηγεσία. Αυτή θεωρητικά βρέθηκε με τον μουτζούρη της διαχείρισης του μακελειού σε μια διαλυμένη σε όλα τα επίπεδα χώρα, πληρώνοντας σπασμένα περασμένων ετών.

Μιλώ για τα μεταπολιτευτικά τοπικά τρωκτικά που λυμαίνονταν το νησί επί σειρά  δεκαετιών, επιδιδόμενοι στα αγαπημένα, ολυμπιακά μας αθλήματα, το ρουσφέτι, την ξάπλα και τη ρεμούλα. Επιδόματα τυφλότητας μοιραζόντουσαν απλόχερα σε επίδοξους ψηφοφόρους με όραση πιλότου σε F16, τόσα πολλές και κραυγαλέες περιπτώσεις που γίναμε ανέκδοτο στα Facebook και τα Twitter: 

Το «Στους τυφλούς βασιλεύει ο Χιώτης» έκανε για μέρες το γύρο του κόσμου…
Ένα προμελετημένο, απτό, κοχονάτο έργο πυροπροστασίας της ευλογίας που λέγεται μαστίχα δεν καταστρώθηκε ποτέ. Μία ρηξικέλευθη μελέτη η υλοποίηση της οποίας θα αποτελέσει ασπίδα δια βίου για τα δέντρα, δεν είδα ούτε άκουσα.

Ήμουνα νιος και γέρασα πλάι σε κάθε λογής αστείους επαναστάτες ποπολάρους, λαοπλάνους μετά Χριστόν προφήτες και επικίνδυνα ανίκανους (ή/και) σταρχιδιστές δασάρχες, διοικητές της τοπικής πυροσβεστικής υπηρεσίας. «Το μηνιάτικο να πέφτει και τα προκλητικά επιδόματα στο τέλος κάθε μήνα, τα καλύτερα έδρανα σε συνευρέσεις επισήμων και τις πιο γκουρμέ αστακομακαρονάδες στα κατά τόπους γκαλά να ‘χουμε και ποιοι είμαστε εμείς οι περαστικοί που θα βάλουμε μεγαλόπνοους μπελάδες στο κεφάλι μας; Πονάνε τα παλικάρια και παραπονάνε»…

Είδα γλυκές ευρωπαϊκές επιδοτήσεις να εξανεμίζονται προς κάθε κερδοφόρα κατεύθυνση, δίχως ένα κομμάτι να επενδύεται προς την πλευρά της πρόληψης του κακού. Και το κακό ήρθε. Το εύφλεκτο, εκρηκτικό μείγμα, έσκασε στα χέρια τους, στα χέρια μας…

Φορτώνοντας τα πάντα στον κόκορα ή στους δολερούς τούρκους γείτονες διέλυσαν ανενόχλητοι το νησί των ανέμων, αφήνοντας το απροστάτευτο στο έλεος των μποφόρ.

Κι αν βγει κάποιος και πει ότι με το υπέρτατο θηρίο της φύσης δεν τα βαλε ποτέ κανείς, θα διαφωνήσω. Όταν έχεις να διαχειριστείς κάτι που αγγίζει τα όρια του μεταφυσικού όπως η μαστίχα, κόψε το λαιμό σου να βρεις τρόπους να το θωρακίσεις καημένε μου, αλλιώς κάηκες. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Η νεοχιώτικη (κατά το νεοελληνική) ιστορία γράφτηκε με μαύρα γράμματα ντροπής από τους μεταπολιτευτικούς επαγγελματίες ανεπάγγελτους, τόσο μαύρα όπως και τα Μαστιχοχώρια.
Ή για να ακριβολογούμε: Τα πρώην Μαστιχοχώρια… 
ΥΓ: Ραντεβού στην κόλαση κύριοι…
Follow on twitter: @AlexisPolitis

ΠΗΓΗ : http://infognomonpolitics.blogspot.gr

Read More

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ : Συνελήφθη εμπρηστής της Χίου

Ένα βοσκός, ηλικίας 24 ετών, συνελήφθη σήμερα από το Ανακριτικό Τμήμα του Πυροσβεστικού Σώματος για 12 πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν στη Χίο το τελευταίο χρονικό διάστημα και για τρεις που είχαν εκδηλωθεί πέρυσι.

Η σύλληψή του έγινε με την αυτόφωρο διαδικασία, για την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις 5.20 σήμερα το πρωί το πρωί, στη Ράχη Καρδαμύλων.
Κατά την απολογία του, ομολόγησε 14 ακόμη πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν φέτος στο βόρειο τμήμα της νήσου Χίου, μεταξύ των οποίων και τρεις πυρκαγιές που είχαν σημειωθεί το 2011 και αύριο θα οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χίου.
Ερευνάται εάν είναι ο δράστης και του εμπρησμού κατά την πρώτη ημέρα της πυρκαγιάς στο νησί, το περασμένο Σάββατο.

Όπως έγινε γνωστό, ο πατέρας του συλληφθέντος είναι δασοπυροσβέστης πενταετούς υποχρέωσης. Οι αξιωματικοί του Ανακριτικού Τμήματος του Π.Σ. υποπτεύτηκαν τον νεαρό γιατί πήγαινε πάντα πρώτος για να σβήσει τις φωτιές.

Σημειώνεται ότι από τις πυρκαγιές στη Χίο έγιναν στάχτη 140.000 στρέμματα δασικών και αγροτικών εκτάσεων, χάθηκαν περί τα 460.000 μαστιχόδεντρα, ενώ σημειώθηκαν και σημαντικές απώλειες στο ζωικό κεφάλαιο. Ένα καινούργιο μαστιχόδεντρο για να αποδώσει καρπούς χρειάζεται από πέντε έως οχτώ χρόνια.
Ερευνάται εάν μεταξύ των πυρκαγιών για τις οποίες κατηγορείται, ήταν και αυτή η οποία κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του νησιού.

Πηγή : www.ethnos.gr

Read More

Χίος: Η επόμενη ημέρα της απόγνωσης

Βαθιά οικολογική και πολιτιστική πληγή, σαν τις χαρακιές που κάνουν στα μαστιχόδεντρα οι Χιώτες για να αποστάξουν το πολύτιμο ρετσίνι τους, αφήνει η φωτιά στο νησί. Τα μοναδικά στον κόσμο δέντρα που δεν ευδοκιμούν ούτε «δακρύζουν» σε άλλον τόπο μαστίχα με το ίδιο άρωμα και τις θεραπευτικές ιδιότητες, έγιναν στάχτη

Και στις μαυρισμένες πλαγιές της Νότιας Χίου, εκεί όπου συλλέγεται αδιάκοπα από την αρχαιότητα η ξακουστή μαστίχα, σήμερα φαίνονται μόνο οι στάμπες από το ασβεστόχωμα που απλώνουν στη βάση των δέντρων οι αγρότες, για να μένει καθαρό το χώμα και μην κολλά σε φύλλα και πετραδάκια το ρετσίνι που στάζει από τον κορμό. Η Χίος κλαίει για τα δέντρα που της χαρίζουν για αιώνες φήμη και σημαντικό εισόδημα.
«Το πλήγμα είναι μεγάλο εξαιτίας της μοναδικότητας της ποικιλίας του χιώτικου μαστιχόδεντρου παγκοσμίως. Η μαστίχα παράγεται αποκλειστικά στα χωριά της Νότιας Χίου και πουθενά αλλού», λέει ο Ηλίας Σμυρνιούδης, γεωπόνος και υπεύθυνος στο εργοστάσιο επεξεργασίας της φυσικής μαστίχας στο νησί. Υπολογίζεται ότι κάηκαν 20.000 στρέμματα με μαστιχόδεντρα, έκταση που αντιστοιχεί στο 12% της καλλιεργήσιμης έκτασης της Χίου, ενώ η οικονομική ζημιά εκτιμάται σε 4 εκατ. ευρώ. Το σημαντικότερο, λένε οι αγρότες, είναι ότι οι καλλιέργειες στα χωριά που επλήγησαν ήταν από τις πιο αποδοτικές, προσφέροντας τη μισή ετήσια παραγωγή φυσικής μαστίχας, έως και 70 τόνους. «Κάηκαν δέντρα 80 ετών, ορισμένα από τα οποία έδιναν έως και ένα κιλό ρητίνης», λένε.

ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΝΟΤΟ. Η παραγωγή της ξακουστής μαστίχας περιορίζεται αυστηρά στις καλλιέργειες της νότιας πλευράς του νησιού. Στις αρχές του περασμένου αιώνα ο γάλλος γλωσσολόγος και περιηγητής Ιμπέρ Περνό είχε γράψει για το «φυσικό και μυστηριώδες όριο»: ένα φανταστικό σύνορο που συνδέει τα χωριά Λιθί, Αγ. Γεώργιος Συκούσης και Καλλιμασιά, βορείως του οποίου όλες οι προσπάθειες να επεκταθεί η καλλιέργεια απέτυχαν. Ομοίως, στα γειτονικά νησιά και τα παράλια της Τουρκίας, που βρίσκονται μια ανάσα από τη Χίο, δεν επιτεύχθηκε ποτέ παραγωγή εφάμιλλη της χιώτικης μαστίχας.
«Αυτό οφείλεται στο μικροκλίμα της Νότιας Χίου, που είναι ξηρό τους καλοκαιρινούς μήνες της συγκομιδής. Εχει ηλιοφάνεια, δεν βρέχει συχνά και επιπλέον σημαντικό ρόλο παίζει το πλούσιο σε αλκαλικά έδαφος», εξηγεί ο κ. Σμυρνιούδης. Μια δεύτερη ερμηνεία είναι ο ευγονισμός των μαστιχόδεντρων, που γίνεται με τον ίδιο τρόπο επί αιώνες. Οι αγρότες μπολιάζουν τα νέα δέντρα με τα παλιά και πιο αποδοτικά. Αν τα μοσχεύματα πιάσουν, μετά δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα. Το «αίνιγμα της Νότιας Χίου» εξηγείται όμως και ιστορικά. Η περιοχή, τόσο επί γενοβέζικης όσο και επί τουρκικής κατοχής, ήταν απόλυτα ελεγχόμενη. Η μαστίχα παραγόταν σε μια κλειστή κοινωνία 22 χωριών, μακριά από πειρατές, λαθρεμπόρους και ανεξέλεγκτες καλλιέργειες. Αυτή ακριβώς η απομόνωση των Μαστιχοχωρίων διατήρησε ακέραιο τον τρόπο παραγωγής για αιώνες. «Η καταστροφή των μαστιχόδεντρων στη Χίο κάνει φτωχότερη οικολογικά και πολιτιστικά τη χώρα μας», σημειώνει ο αναπληρωτής καθηγητής στη Σχολή Δασολογίας του ΑΠΘ, Θεοχάρης Ζάγκας.

ΚΑΗΚΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. «Μας ζήτησαν να εκκενώσουμε το χωριό και όταν γυρίσαμε είχαν καεί τα πάντα. Μείναμε το δεύτερο βράδυ μόνοι μας, προσπαθώντας με κλαδιά και λάστιχα να σβήσουμε το μέτωπο. Δεν υπήρχε κανένας πυροσβέστης». Ο Γιάννης Τόρας είναι 19 ετών. Κατάγεται από τη Βέσσα, ένα από τα Μαστιχοχώρια που επλήγησαν ολοκληρωτικά, και σπουδάζει στις Σέρρες. Τα καλοκαίρια επέστρεφε πάντα στη Χίο για τη συγκομιδή της μαστίχας, καθώς είχε 300 δέντρα. Κάηκαν τα μισά και το πρωί της περασμένης Τρίτης προσπαθούσε να συλλέξει από τα σωσμένα όσο ρετσίνι δεν είχε λειώσει.
Ο συγχωριανός του Δημήτρης Φοράκης γύριζε με το αγροτικό στα αποκαΐδια. Μέτρησε 120 καμένα μαστιχόδεντρα και 150 ελιές. «Πρέπει να κάνουμε κλαδοφράγματα γιατί τον χειμώνα θα πνιγούμε από τις πλημμύρες», έλεγε. Στην κορυφή ενός λόφου έξω από τη Βέσσα, ο Μιχάλης Χαλούς είχε 300 μελίσσια. «Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο. Αυτή είναι η νέα καταστροφή της Χίου», ψιθύριζε.
Στα Μαστιχοχώρια οι κάτοικοι είναι οργισμένοι με το Δασαρχείο που δεν καθάρισε τους δρόμους και κυρίως, όπως λένε, δεν επέτρεπε να γίνουν αντιπυρικές ζώνες, με το πρόσχημα να σωθούν τα πεύκα στο δάσος. «Αν έμπαιναν οι μπουλντόζες και έριχναν δέντρα σε κομβικά σημεία δεν θα γινόταν τέτοιο κακό. Μέχρι την τελευταία στιγμή το Δασαρχείο δεν έδινε άδεια να μπούμε στο δάσος και να το σώσουμε», περιγράφει ο Μιχάλης Σαράντος στο Πυργί. Οπως λέει, όλοι οι αγρότες στη Νότια Χίο στηρίζονταν στη μαστίχα. Μάλιστα λόγω της κρίσης πολλοί νέοι είχαν επιστρέψει από την Αθήνα και το εξωτερικό για να βρουν σίγουρο εισόδημα. Πλέον, είναι ζήτημα αν θα μεταναστεύσουν ξανά πίσω οι περισσότεροι.

Πηγή : Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

Read More

Χίος 2012, το Ολοκαύτωμα....

Ο συγγραφέας Γιάννης Μακριδάκης γράφει από το μαρτυρικό νησί για την πύρινη τραγωδία...

Κάτι τέτοιες ώρες παρακαλάω να ήμουνα άπατρις. Σκέφτομαι πόσο καλύτερα θα ήταν να έχω γεννηθεί και να ζω στην τσιμεντούπολη, να μην ξέρω τίποτα, να είμαι ένας ανυποψίαστος αστός καταναλωτής και να έχω πλήρη άγνοια για τη ζωή και τη φύση.
Στα δεκαπέντε χρόνια που εξέδιδα το περιοδικό Πελινναίο, είχα περπατήσει βήμα προς βήμα ολόκληρο το νησί. Από την ψηλότερη κορφή μέχρι το πιο βαθύ σπήλαιο κι από την καρδιά του πυκνότερου δάσους ίσαμε την πιο απόμερη ακρογιαλιά. Η Χίος μού αποκαλυπτόταν αργά και ηδονικά, τόσο που την ερωτεύτηκα παράφορα και δεν την πρόδωσα ποτέ. Εφτασα στο σημείο να νιώθω πως ο κυριότερος λόγος για τον οποίον ήρθα στη ζωή ήταν για να δω αυτό το θαύμα της φύσης γύρω μου, για να ρουφήξω κάθε εικόνα, κάθε μυρωδιά και κάθε ήχο αυτού του υπέροχου τόπου. Εγινε για μένα Ιδέα η Χίος...
.
Η πρώτη φωτιά Το φοβόμουν επί πολλά χρόνια, κάθε καλοκαίρι, αλλά το ξόρκιζα το κακό. Είχα γνωρίσει από μικρό παιδί τον τρόμο και τον φασισμό της πύρινης λαίλαπας. Δεκαεφτά ετών ήμουνα, όταν ένα καλοκαιρινό απόγευμα που πήγαινα για την απογευματινή μου βόλτα στα καφέ της προκυμαίας, με σταμάτησε η Τροχαία και μου επέδωσε ένα χαρτί πολιτικής επιστράτευσης. Με έστειλαν στο σπίτι μου να αλλάξω περιβολή και κατόπιν με φόρτωσαν σε ένα στρατιωτικό όχημα. Με στείλανε στο μέτωπο μιας πυρκαγιάς που κατέκαιγε τα δάση της Νέας Μονής. Η νύχτα έπεσε γρήγορα κι απόμεινα μες στο φλεγόμενο δάσος, να βλέπω τους αιωνόβιους πεύκους που γίνονταν παρανάλωμα, οι φλόγες να γλείφουν τ’ αστέρια της καλοκαιρινής νύχτας κι εγώ να κλαίω με δάκρυ πιο μαύρο κι από το κάρβουνο, να μην μπορεί η ψυχή μου να βαστάξει τόσο πόνο. Οι δασοπυροσβέστες τρώγανε σουβλάκια και πίτσες, γελούσανε σαν να βρίσκονταν σε γλέντι και λέγανε σε μένα τον πρωτάρη ότι τη νύχτα δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, ότι την αφήνεις τη φωτιά να κάψει ό, τι είναι να κάψει ώσπου να ξημερώσει και να ’ρθουν τ’ αεροπλάνα. Τους άκουγα, τους έβλεπα με φόντο τις φλόγες που καρβούνιαζαν τους πεύκους και με κυρίευε η θλίψη και η οργή. Βγήκα στον δρόμο, σταμάτησα ένα διερχόμενο όχημα και έφυγα. Πήγα στο κρεβάτι μου και δεν κοιμήθηκα καθόλου όλη νύχτα. Με το πρώτο φως της μέρας, καβάλησα το παπί και ξαναπήγα στο μέτωπο της φωτιάς, αυτή τη φορά δίχως χαρτί πολιτικής επιστράτευσης στην τσέπη. Εθελοντής δασοπυροσβέστης.
Ο αβάσταχτος πόνος Από τότε έχουν περάσει είκοσι και βάλε χρόνια, στη διάρκεια των οποίων συμμετείχα εθελοντικά σε όλες ανεξαιρέτως τις κατασβέσεις πυρκαγιών που άναψαν στο νησί. Και πάντα έλεγα πως άμα ποτέ, ω μη γένοιτο, αρπάξει φωτιά το δάσος του Αναβάτου, δεν θα έχω το ψυχικό σθένος να είμαι παρών, να δω το αποτρόπαιο θέαμα. Κι ήρθε ο Αύγουστος του 2012 να μου δώσει αυτή τη μεγάλη πίκρα, να δοκιμάσει τις αντοχές μου. Με την αναγγελία της πυρκαγιάς ένιωσα τους πρώτους πόνους στο στομάχι. Δεν τόλμησα να πάω στον τόπο της καταστροφής, ούτε νομίζω πως θα τολμήσω ποτέ πια. Ο πόνος είναι αβάσταχτος.
Η φωτιά δεν αρκέστηκε μόνο σ’ αυτό το όμορφο πυκνό δάσος. Συνέχισε την ξέφρενη πορεία της. Η Χίος αφανίστηκε. Η καταστροφή είναι ολοσχερής. Ιδια σε μέγεθος με αυτήν που προξένησαν οι ορδές των Οθωμανών το 1822 σφαγιάζοντας και πυρπολώντας το νησί, δημιουργώντας όμως ταυτόχρονα κι ένα πανευρωπαϊκό κίνημα φιλελληνισμού και συμπαράστασης στην ελληνική επανάσταση.
Διακόσια σχεδόν χρόνια μετά και ενώ η Ελλάδα είναι πάλι υπόδουλη, της αυτοκρατορίας των «Αγορών» αυτή τη φορά, η Χίος υφίσταται ξανά ολοκαύτωμα, με υπαίτιους την ελληνική κυβέρνηση και τις ορδές των τοπικών πολιτικών και ψηφοφόρων, οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια έβλεπαν το νησί ως οικόπεδο προς «αξιοποίηση και ανάπτυξη».
Εύχομαι και ελπίζω ότι ούτε αυτή η θυσία του τόπου μου θα πάει χαμένη. Οτι θα ξυπνήσει συνειδήσεις και θα κάνει τους ανθρώπους πιο ταπεινούς και πιο συνετούς. Οσο για μένα, θα συνηθίσω στη θλίψη.

* Ο Γιάννης Μακριδάκης είναι συγγραφέας και ο ιδρυτής του Kέντρου Xιακών Mελετών με σκοπό την έρευνα, αρχειοθέτηση, μελέτη και διάδοση των τεκμηρίων της Χίου. Κείμενά του στο προσωπικό του ιστολόγιο: http://yiannismakridakis.gr/


ostria-gr.blogspot.gr, από kathimerini.gr

Read More

ΧΙΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ : Σε ποια αλλη ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΗ χωρα θα συνεβαιναν αυτα και δεν θα ανοιγε ρουθουνι;

Σε ποια αλλη ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΗ χωρα θα συνεβαιναν αυτα και δεν θα ανοιγε ρουθουνι;
- Το νησι να καιγεται απο Σιδηρουντα μεχρι Κατω Φανα (αν ξερεις και γεωγραφια) τρεις ημερες τωρα και το κεντρικο κρατος να ασχολειται με τα σοου των ΜΑΤ και του ΣΔΟΕ.

- Οι Υπουργοι Εσωτερικων, Περιβαλλοντος, Αμυνας να παραθεριζουν σε αλλα νησια και να στελνουν καποιο αντιστρατηγο για τα ματια του κοσμου!!

- Η πρωτη συσκεψη των τοπικων αρμοδιων να γινεται 15 ωρες μετα την εναρξη της φωτιας και αφου εχει παρει πλεον τεραστιες διαστασεις.

- Κανεις να μην εχει φροντισει τοσα χρονια για μια αξιοπιστη αντιπυρικη προστασια; Μας λεγαν για καμερες, κρουνους και δεξαμενες και τιποτα δεν λειτουργησε. Τα κονδυλια ομως εξαφανιστηκαν...

- Εντουτοις κανεις να μην παραιτειται!! Προφανως και δεν νοιωθει την αναγκη. Προεχει να μας...σωσει....

- Η νεολαια να πινει αμεριμνη καφε στην Προκυμαια και να πλησιαζει μονον για να βγαλει φωτογραφιες.

- Οι ...Αρχες (λεμε τωρα) να ανακοινωνουν οτι δεν χρειαζονται εθελοντες!! Τους οποιους φιλοτιμους να τους πισω στελνει στα σπιτια τους!

- Το Δασαρχειο Χιου να επιτρεπει σημερα το κυνηγι στη βορεια Χιο (ουγκ-ουγκ).

- Η Χρυση Αυγη να σκαει μυτη στην Καλαμωτη με μπλουζακια ασορτι (μαυρα) και να παριστανουν τους εθελοντες.

Αυτη ειναι η εικονα της Χιου και της Ελλαδας. Και κανεις δεν μπορει να πει οτι δεν ηξερε, οτι δεν ειχε αντιληφθει. Δυο χρονια πισω το νησι πλημμυρισε, περιουσιες χαθηκαν, και παλι δεν τιμωρηθηκε κανεις, απεναντιας, τα ιδια ατομα επιβραβευθηκαν!

Ειμαστε καθως φαινεται αξιοι της μοιρας μας, της παιδειας μας, του επιπεδου μας. Ακαταλληλοι να σταθουμε σε αυτο τον τοπο, ειτε προκειται για τη Χιο, το Αιγαιο, την Ελλαδα. Δεκαετιες αμορφωσιας, βολεματος, ρουσφετιου, δουλοπρεπειας, ρατσισμου, ευκολου κερδους, εχουν παρει σαρκα και οστα ΚΥΡΙΑΡΧΗΣ ΜΟΡΦΗΣ πλεον και μας κοιτουν ειρωνικα....

ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΤΣΟΥΡΟΣ

Read More

ΧΙΟΣ ΠΥΡΓΙ : Κάποιοι πρέπει να λογοδοτήσουν

Εντός της εβδομάδας θα γίνει έκτακτη συνεδρίαση του ΔΣ του Συνεταιρισμού Μαστιχοπαραγωγών Πυργίου με μοναδικό θέμα την εκτίμηση των ζημιών και την κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς κατά παντός υπευθύνου, ο οποίος με τις πράξεις του ή τις παραλείψεις του συνετέλεσε σ´ αυτή την βιβλική καταστροφή!!!!

Read More

ΧΑΟΣ & ΟΛΕΘΡΟΣ

Τι να γράψουμε και τι να πούμε!!!
Τα λόγια είναι φτωχά.
Τις επόμενες ημέρες θα σας διηγηθούμε γεγονότα και καταστάσεις τα οποία κάποια στιγμή πρέπει να ειπωθούν!!!
Αυτή την στιγμή είναι ώρα για δουλειά και δράση.
Το μέτωπο των Αρμολίων κατευθύνεται προς
την Καλαμωτή, απειλώντας το ίδιο το χωριό. Γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί αντιπυρική ζώνη για να μπορέσει να αποτρέψει την είσοδο της φωτιάς μέσα στην Καλαμωτή.
Στο μέτωπο του Πυργίου, η κατάσταση είναι ΤΡΑΓΙΚΗ!!!
Η έκταση της φωτιάς στο Πυργί εκτείνεται από τον Κάμπο του χωριού μέχρι και τον Μανουρά και την Καρίντα!!!
ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ!!!!

Συνεχής ενημέρωση : http://www.facebook.com/pyrgi.blogspot

Read More

ΧΙΟΣ : ΜΕΓΑΛΗ ΦΩΤΙΑ ΚΑΤΑΚΑΙΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΝΟΤΙΑ ΧΙΟ

Μεγάλη φωτιά αυτή την στιγμή στην Χίο. Η φωτιά ξεκίνησε από την περιοχή του Αγ. Μάρκου στις 3:30πμ στην κεντρική Χίο και αυτή την στιγμή κινούμενη σε δύο μέτωπα απειλεί τα χωριά Αγ. Γιώργη τα Αρμόλια και το Πυργί. Ήδη έχει περάσει από το Λιθί και την Ελάτα με τεράστιες ζημιές στην αγροτική παραγωγή. Στην Ελάτα έκαψε και ένα σπίτι μαζί με το εξωκλήσι του Ταξιάρχη.
Πολύ δύσκολη ημέρα η σημερινή για όλο το νησί!!!

Για συνεχή ενημέρωση : http://www.facebook.com/pyrgi.blogspot

Read More