Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μνημόνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μνημόνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Έρχεται νέο μνημόνιο για τους ΟΤΑ



Νέα πράξη νομοθετικού περιεχομένου που θα επεκτείνει στους ΟΤΑ το πλαίσιο αυξημένης εποπτείας σε ΔΕΚΟ -το οποίο περιλαμβάνει αυτόματες περικοπές δαπανών, επίτροπο και αναστολή αμοιβών μελών ΔΣ- φέρνει, σύμφωνα με πληροφορίες, έως τη Δευτέρα το Υπουργείο Οικονομικών. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι ενδεχομένως να υπάρχει και συμπλήρωμα για να καλυφθούν άλλα κενά του πολυνομοσχεδίου. 

Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου που θα επεκτείνει την στενή επιτήρηση πέραν του στενού δημοσίου και των ΔΕΚΟ και στους ΟΤΑ, τέθηκε σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, με επιμονή ως «προαπαιτούμενη δράση» από τους υπουργούς Οικονομικών. Ζητήθηκε να έχει γίνει πριν από το Eurogroup της Τρίτης. 

«Είναι το μόνο σημαντικό πρόσθετο δημοσιονομικό μέτρο που ζητά η τρόικα για τώρα, πέρα από τις ρήτρες» αναφέρει υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος. Προσθέτει ότι το ζήτημα ξεκίνησε με τα μέτρα που συμφωνήθηκαν μεν στο μνημόνιο, αλλά «λειάνθηκαν» στο πολυνομοσχέδιο. 

Εντάθηκε μετά την αντίδραση εργαζομένων και δημάρχων στην εγκύκλιο που αναμένεται από το υπουργείο Εσωτερικών για την κατάρτιση των καταλόγων με υπαλλήλους των δήμων και των περιφερειών που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα. Η ΠΟΕ-ΟΤΑ προχώρησε σε καταλήψεις των υπηρεσιών που καλούνται να συντάξουν τις λίστες, ενώ πολλές ενώσεις δήμων και δήμαρχοι συντάσσονται λέγοντας εκφράζοντας την πλήρη διαφωνία με τη διαθεσιμότητα. 
Νέα πράξη νομοθετικού περιεχομένου 
Πληροφορίες αναφέρουν ότι το νέο «χαλινάρι» στους ΟΤΑ θα περιλαμβάνεται σε νέα Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου η οποία θα αντικαταστήσει αυτή που είχε συντάξει στο τέλος Οκτωβρίου του Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για το «στενό» δημόσιο και πλέον επεκτείνεται. Η πράξη ανέφερε ότι συνάπτονται με το υπουργείο Οικονομικών ή το αρμόδιο υπουργείο, αν πρόκειται για φορέα, μέχρι τις 31 Ιανουαρίου μνημόνια συνεργασίας με τριμηνιαίους στόχους, προκαθορισμένες διορθωτικές παρεμβάσεις σε περίπτωση εμφάνισης αποκλίσεων, δεσμεύσεις ότι υφίστανται και λειτουργούν εσωτερικά συστήματα και ρυθμό αποδέσμευσης των εγκεκριμένων πιστώσεων. 

Όποιος φορέας δεν έχει εγκρίνει τον προϋπολογισμό μέχρι την 31η Ιανουαρίου καμία δαπάνη πλην των πληρωμών συντάξεων και αποδοχών δεν θεωρείται νόμιμη. Έως τις 15 Ιανουαρίου υποβάλλεται μηνιαίο πρόγραμμα εκτέλεσης του προϋπολογισμού και τριμηνιαίοι στόχοι από τα υπουργεία στο ΓΛΚ και έως τις 15 Φεβρουαρίου από τους φορείς στα αρμόδια υπουργεία. 

Όταν διαπιστώνεται απόκλιση που υπερβαίνει το 10% περικόπτονται ισόποσα πιστώσεις-επιχορηγήσεις. Όπου διαπιστώνεται σοβαρή απόκλιση, ο υπουργός Οικονομικών δύναται να ορίζει Επόπτη Οικονομικών Υπηρεσιών. 

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η νέα ρύθμιση θα βασίζεται στην διάταξη του πολυνομοσχεδίου περί ΔΕΚΟ που θα «επεκταθεί» και για τους ΟΤΑ. Η διάταξη αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι όποιος φορέας αποκλίνει σε μηνιαία βάση, το ποσό θα αφαιρείται από την επιχορήγηση του επόμενου μήνα, ενώ το εγκεκριμένο ποσό ακαθάριστου δανεισμού θα μειώνεται ισόποσα έως ότου αντισταθμιστούν οι αρνητικές αποκλίσεις (τότε η επιχορήγηση και ο δανεισμός θα αναπροσαρμόζονται στα αρχικά εγκεκριμένα όρια). 

Αν υπάρξει απόκλιση σε βάθος 3μήνου, εξαμήνου ή έτους, η ίδια διάταξη προβλέπει (για τις ΔΕΚΟ προς το παρόν) αναστολή της καταβολής των αμοιβών των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Εάν τα ετήσια οικονομικά αποτελέσματα αποκλίνουν σε ποσοστό μεγαλύτερο του 10%, τότε η θητεία των εκτελεστικών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του συγκεκριμένου φορέα, λήγει αυτοδίκαια εντός ενός μήνα από την διαπίστωση της εν λόγω απόκλισης. Αν η διοίκηση διαπιστώσει αδυναμία εκτέλεσης του εγκεκριμένου προϋπολογισμού που οφείλεται αποκλειστικά σε εξωγενείς παράγοντες και εκτός του πεδίου δράσης της, οφείλει να υποβάλει άμεσα αίτημα αναθεώρησης του ετήσιου εγκεκριμένου προϋπολογισμού που θα εξετάζεται εντός 15 ημερών. Υπάρχει υποχρέωση υποβολής ετήσιων προϋπολογισμών που θα εξειδικεύονται σε μηνιαία και σε τριμηνιαία βάση και να υποβάλλουν μηνιαία οικονομικά στοιχεία.
Της Δήμητρας Καδδά

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012

Ο Χριστός σταμάτησε στου Γκύζη», η συγκλονιστική μαρτυρία μιαςπιτσιρίκας

(Σε όλους αυτούς που μας έφεραν σ´ αυτή την κατάσταση!!)

Η δασκάλα μας σήμερα, μας ρώτησε πως περάσαμε το καλοκαίρι και όλα τα παιδιά είχαν να της πουν πολύ ωραία πράγματα από τα μέρη που πήγανε διακοπές φέτος, έκτος από κάνα δυο, που οι γονείς τους δεν είχανε λεφτά και δεν πήγανε διακοπές αλλά κάθισαν εδώ και πηγαίνανε για μπάνιο με τα πούλμαν του Χαλουλου, με τα οποία πηγαίνει και η γιαγιά μου, όχι για να κάνει μπάνιο αλλά για να κάνει λέει αμμόλουτρα, να της περάσει η μέση της που την πονάει.

Εμένα όμως η δασκάλα όταν ήρθε η σειρά μου δεν με ρώτησε γιατί ξέρει, όπως το ξέρουν όλοι στη γειτονιά μου, στου Γκυζη, ότι ο μπαμπάς μου έπεσε το καλοκαίρι από την ταράτσα της πολυκατοικίας μας και έφυγε πολύ-πολύ μακριά, πολύ πιο μακριά από εκεί που μπορούν να φτάσουν τα πούλμαν του Χαλουλου ή όποια άλλα πούλμαν.

Αν όμως με ρωτούσε θα είχα να της πω ένα σωρό πράγματα, γιατί πριν να φύγει ο μπαμπάς μου, μας είχαν κόψει το ρεύμα και η μαμά μαγείρευε τάχα μου στο πετρογκαζι, κάτι φαγητά που τα έφερνε κρυφά από την εκκλησία. Όμως ο χαζούλιακας ο αδελφός μου, που είναι μικρός ακόμα και δεν καταλαβαίνει τι πάει να πει να ζητάς ελεημοσύνη, της είπε μια μέρα, γιατί μαμά μαγειρεύεις ξανά το φαγητό, αφού είναι μαγειρευμένο και η μαμά μου έβανε τα κλάματα, επειδή νόμιζε πως ούτε εγώ, ούτε ο αδελφός το είχαμε καταλάβει και νομίζαμε πως τα αγόραζε και τα μαγείρευε από μόνη της, όχι πως στεκότανε στην ουρά να πάρει ένα πιάτο φαί, σαν να ήταν ζητιάνα.

Τότε όμως εγώ έσωσα την κατάσταση και του εξήγησα του χαζού, πως η μαμά δούλευε κάπου σαν μαγείρισσα και πως μαγείρευε εκεί και τα δικά μας φαγητά αλλά επειδή κρύωναν μέχρι να μας τα φέρει, καθόταν και τα ξαναζέσταινε…

Και θα της έλεγα ακόμα της δασκάλας, ότι ο μπαμπάς μου ήταν ένας πολύ περήφανος και μορφωμένος άνθρωπος κι όταν αναγκαστήκαμε να μετακομίσουμε στο σπίτι της γιαγιάς, επειδή μας έδιωξαν από το δικό μας το σπίτι, δεν μπορούσε να το αντέξει, που η γιαγιά τον κατηγορούσε διαρκώς ότι ήταν ανίκανος και ηλίθιος και τεμπέλης και γι αυτό έπαιρνε ένα από τα λίγα βιβλία που του είχαν απομείνει, αφού μετά που έκλεισε το μαγαζί μας, αναγκάστηκε να τα πουλήσει και πήγαινε στο πάρκο, να διαβάσει ολομόναχος.

Εγώ όμως που τον έβλεπα να γυρίζει αργά το βράδυ κατάκοπος, έπεφτα στην αγκαλιά του και τον παρακαλούσα να μου πει τις ιστορίες που ήξερε να αφηγείται όπως κανένας άλλος και του έλεγα, μπαμπά μην δίνεις σημασία που σε λέει αυτή τεμπέλη, γιατί εγώ δεν ξέρω κανέναν άλλον άνθρωπο που να φέρνει στο σπίτι του τόσες ιστορίες, αντίθετα όλοι οι μπαμπάδες των φιλενάδων μου, βαριούνται ακόμα και να χασμουρηθούν όταν τελειώνουν τα δελτία ειδήσεων.

Όμως κανένας δεν δίνει λεφτά για να ακούει ιστορίες και έτσι ο μπαμπάς μου δεν είχε να πληρώσει το κράτος που του εζήταγε ένα σωρό λεφτά και επιπλέον δεν του έδινε ούτε το ρεύμα, ούτε το νερό που φαίνεται ότι ανήκουν στο κράτος και έτσι ο μπαμπάς μου αναγκάστηκε να έρθει μαζί μας, να μείνουμε όλοι μαζί στη γιαγιά και μπορεί μεν να γλίτωσε από το κράτος, δεν γλίτωσε όμως από τη γιαγιά.

Κι ακόμα θα της έλεγα ότι την ημέρα του δεκαπενταύγουστου που φεύγουν όλοι από την Αθήνα για να πάνε σε κάποια παραλία, ο μπαμπάς μου έφυγε μια και καλή, για να ταξιδέψει στις παραλίες του Θεού, με εισιτήριο χωρίς επιστροφή, όπως βγάζουν οι αλβανίδες στα πούλμαν του Χαλουλου, επειδή μετά έρχονται οι άντρες τους και τις παίρνουν με τα αυτοκίνητα τους.

Και θα της έλεγα επίσης ότι λίγες ημέρες πριν να φύγει ο μπαμπάς μου διάβαζε ένα βιβλίο, που το λένε: «Ο Χριστός σταμάτησε στο Εμπολι» και από αυτό μου αφηγούνταν ένα σωρό ιστορίες, για παιδιά σαν εμάς, που ζούσαν σε κάποια άλλη χώρα του κόσμου αλλά που κι εκείνα σαν εμάς, άνηκαν σε έναν άλλο θεό, πολύ κατώτερο από τον Χριστούλη, ο οποίος δυστυχώς δεν έχει τη δύναμη να εξασφαλίσει στα δικά του παιδιά ούτε ένα μπουκάλι γάλα.

Όλα αυτά θα της έλεγα της δασκάλας, αν με ρωτάτε και είμαι βέβαιη ότι θα της φαίνονταν πολύ πιο ενδιαφέροντα από όσα της είπαν τα άλλα παιδιά, που έκαμαν κι αυτό το καλοκαίρι ότι κάμουν συνήθως τα καλοκαίρια όλα τα παιδιά του κόσμου αλλά που δεν τους παιρνάει από το μυαλό πως το επόμενο καλοκαίρι ή κάποιο άλλο καλοκαίρι, μπορεί και αυτά να βρεθούν σε μια θέση σαν τη δική μου.

Όμως η δασκάλα δεν με ρώτησε και εγώ δεν της είπα τίποτα. Αλλά μετά που τελειώσαμε το μάθημα με πήρε παράμερα και με αγκάλιασε, γιατί η δασκάλα μας είναι πολύ τρυφερή και μου είπε ότι ήθελε να μου δείξει κάτι που ήταν μόνο για μένα. Κατεβήκαμε μαζί στο γραφείο των δάσκαλων και εκεί μου έδωσε μια ωραία καινούρια τσάντα που είχε μέσα όλα τα σχολικά είδη και μου εξήγησε ότι αυτά μου τα έκαμαν δώρο οι δάσκαλοι, επειδή ήμουν η πρώτη μαθήτρια της τάξης μου, την περασμένη χρονιά. Εγώ δεν την πίστεψα γιατί ξέρω καλά ότι η δασκάλα μου και οι άλλοι δάσκαλοι ως και η διευθύντρια του σχολειού, που είναι πολύ αυστηρή και της αρέσει το κράτος, με λυπόντουσαν και από λύπηση μου τα χάριζαν.

Γι αυτό γύρισα μετά και της είπα – κυρία άμα τα είχα ανάγκη πραγματικά θα τα έπαιρνα και δεν με πολύ νοιάζει εμένα αν με λυπούνται, ωστόσο να ξέρετε ότι τώρα πια έχουμε αρκετά χρήματα για να αγοράζουμε πράγματα και επιπλέον να πληρώνουμε και το κράτος, που μας ζητεί ολοένα και περισσότερα. Αυτό της είπα και της γύρισα πίσω την ωραία τσάντα, για να τη δώσει σε κάποιο άλλο παιδί, που ίσως την είχε περισσότερη ανάγκη από μένα.

Φυσικά δεν έκατσα να της εξηγήσω πως μετά που έφυγε ο μπαμπάς μου, η μαμά μου που είναι πολύ όμορφη και τον αγαπούσε παρά-πάρα πολύ, ούτε έκλαψε, ούτε παραπονέθηκε, ούτε έβγαλε μια κουβέντα, παρά μάζεψε λίγα πράγματα και αφού μας φίλησε εμένα και τον αδελφό μου, μας είπε ότι θα έφευγε να βρει κάποια δουλεία, για να μην ξανακούσει να της μιλεί η γιαγιά μου έτσι για τον μπαμπά. Και ενώ ήταν ακόμα στην πόρτα, εμείς ακούσαμε τη γιαγιά που ωρύονταν και της φώναζε – τρελάθηκες μωρή, τι πας να κάνεις? Όμως η μαμά μου ούτε που γύρισε να της απαντήσει και έκλεισε πίσω της την πόρτα με βρόντο.

Τώρα έρχεται που και που να μας δει και μας λέει πως έχει βρει μια πολύ καλή δουλεία σε μια άλλη πόλη και όποτε μας επισκέπτεται τα χεριά της είναι γεμάτα δώρα. Λεφτά μας στέλνει συνέχεια και η γιαγιά μας αγοράζει αρκετά πράγματα και βάζει και κάποια στην άκρη, γιατί λέει ότι έτσι όπως πάμε, ούτε ο διάβολος δεν θα βρίσκει δουλειά σε λίγο καιρό.

Ο αδελφός μου ο μπούρδας τη ρώτησε, αν η μαμά είναι πιο έξυπνη από τον διάβολο και γι αυτό βρήκε δουλεία αλλά η γιαγιά έβαλε τα κλάματα και μουρμούρισε πως η μαμά μας αναγκάζεται να κάμει χειρότερα πράγματα κι από τον διάβολο, για να μας στέλνει αυτά τα λεφτά, να πληρώνουμε το κράτος, που είπαμε ότι τα θέλει όλα δικά του και δεν δίνει δεκάρα για το τι αναγκάζεται να κάμει ο κοσμάκης για να τα βρει…

Όχι, δεν της τα είπα αυτά, γιατί δεν μου αρέσει να κουβεντιάζουν τη μαμά μου, άνθρωποι που δεν έμαθαν ποτέ ποσό ερωτευμένη ήταν με τον μπαμπά μου και ποσό ξετρελαίνονταν να της αφηγείται και αυτηνής ιστορίες και πολλές νύχτες περίμενε να αποκοιμηθώ εγώ, για να πάρει αυτή τη σειρά της να τον ακούει… Όμως νομίζω πως η δασκάλα μου τα ξέρει όλα αυτά, όπως τα ξέρουν όλοι στη γειτονιά του Γκύζη και ίσως να ξέρει και περισσότερα από μένα, γιατί όταν της είπα ότι χάρη στη μαμά μου έχουμε αρκετά λεφτά και δεν μου χρειάζεται η τσάντα, γύρισε αλλού το πρόσωπο της και δάκρυσε.

Κι εγώ την τράβηξα από το μανίκι και της είπα – μην κλαις κυρία, γιατί μπορεί ο Χριστός να σταμάτησε στου Γκύζη, εγώ όμως θα συνεχίσω και θα πάω παραπέρα. Ακόμα και αν είναι να το κάνω σαν τη μαμά μου…

(Το γράμμα που μόλις διαβάσατε στάλθηκε από μια δασκάλα στα social media και γράφτηκε από ένα μικρό παιδί, που πριν λίγο καιρό έχασε τον πατέρα του με τραγικό τρόπο)

Πηγή: www.aplotaria.gr

Κυριακή 18 Μαρτίου 2012

Οι κατώτατοι μισθοί στην Ευρώπη

Κάντε κλικ στην εικόνα
Άνευ σχολίων

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

Γράμμα απ' την Αθήνα........

Καλησπέρα. Σας στέλνω αυτό το mail μήπως και μπορείτε να με βοήθησετε με τις γνώσεις σας. Όι ρίζες της οικογένειας μου είναι απο τη Χίο, και τα παιδικά μου καλοκαίρια τα περνούσα στο νησί βοηθώντας παππού και γιαγιά στο κέντημα. Φευγοντας απο τη ζωή μας αφησαν δυο κτηματα μικρά στα οποία αν θυμάμαι καλά (μιας και έχω να έρθω αρκετά χρόνια) πρέπει να υπάρχουν και μερικοί σκίνοι. Αυτό που θέλω να ρωτήσω .........................................................Ετσι κι αλλιώς τα χρόνια πέρασαν και αν και εγω δεν μπορέσω να τα φροντίσω, ίσως το κάνουν τα παιδιά μου σε λίγα χρόνια.
Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας
 .........
Το λάβαμε σήμερα και σας το παραθέτουμε. 
Εμείς μόνο σβήσαμε το ονοματεπώνυμο και το σημείο της επιστολής που αφορούσε την ερώτηση του αποστολέα.

Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012

Ήμουν κι εγώ στην Ελλάδα....

Ὀφείλω νά ὁμολογήσω ὅτι ἡ κατάσταση δέν εἶναι τόσο φρικτή ὅσο φαίνεται· εἶναι ἀκόμη χειρότερη! Ἡ Ἑλλάς ἦταν ὀργανωτικά καί πολιτικά ἀπροετοίμαστη γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν νέων συνθηκῶν. Τῆς ἔλειπε καί τό ἀνάλογο ἠθικό καί πνευματικό ἕρμα. Μπῆκε στήν ΕΟΚ καί ἀκολούθως στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση ὅπως ἕνας μουζίκος στά Χειμερινά Ἀνάκτορα.

Ὁ λαός μας ἐξ αἰτίας τῶν ἄσκοπων καί ἄστοχων παροχῶν ἔχασε τήν πλέον βασική ἀρετή του πού εἶναι τό ἀλφάβητο τῆς οἰκονομικῆς γραμματικῆς. Ἐννοῶ τήν ἐργατικότητά του. Σχημάτισε τή βλακώδη ἀντίληψη ὅτι πολλά καί ὡραῖα πράγματα μποροῦν νά κατακτηθοῦν χωρίς μόχθο, μόνο μέ τή μαγκιά ἤ τήν κατεργαριά. Σήμερα σέ συντριπτικό ποσοστό ὅλες οἱ παραγωγικές ἐργασίες –κυρίως οἱ χειρωνακτικές– γίνονται ἀπό ξένο ἐργατικό δυναμικό.
Βρισκόμαστε ἀκόμη στήν ἀρχή τῆς καταστροφῆς. Ἡ ἑλληνική τραγωδία εἶναι ἕνα βιβλίο πού δέν ἔχει γραφτεῖ. Τώρα εἴμαστε στήν εἰσαγωγή. Τό δράμα, πού θά περιέχει καί αἷμα, δέν ἔχει κορυφωθεῖ. Ἡ Ἑλλάς τούτη τή στιγμή μοιάζει μέ τό «Μεθυσμένο καράβι» τοῦ Ρεμπώ ἤ μέ τό «Πλοῖο τῶν Τρελλῶν», τοῦ Σεβαστιανοῦ Μπράντ. Εἶναι παντελῶς ἀπυξίδωτη. Καί οἱ Ἕλληνες, γιά νά θυμηθῶ μιά φράση τοῦ Τσώρτσιλ, εἶναι σάν τούς ναῦτες τοῦ Κολόμβου πού δέν ἤξεραν οὔτε ποῦ πήγαιναν οὔτε ποῦ ἔφθασαν. Ἔτσι, παρόλο πού εἴμαστε λαός μέ τεράστια ναυτική παράδοση, πέσαμε σέ... ξέρα! Βουλάζουμε ἐπί ἔτη πολλά, ἐπειδή ἀλλάζουμε πρός τό χειρότερο! Ἀκόμη καί τήν ἁγία γλώσσα μας θανατώσαμε.
Μᾶς ἔλειψαν καί μᾶς λείπουν οἱ κατάλληλοι πλοηγοί. Ἕνας καλός κυβερνήτης μπορεῖ νά μετατρέπει μιά συμφορά σέ πραγματικό θρίαμβο. Ἀλλά πρέπει νά κατανοηθεῖ κι ἀπό τό λαό αὐτό πού λέει ὁ ποιητής: «Γιά νά γυρίσει ὁ ἥλιος, θέλει δουλειά πολλή». Κι ἐμεῖς νιώθουμε τή δουλειά, ὅπως ἔνιωθε πάνω του ὁ Ἡρακλῆς τόν χιτώνα τοῦ Νέσσου.
Κι ἄλλες φορές κατρακυλήσαμε –κι ὄχι μόνον οἰκονομικά– ἀκόμη πιό χαμηλά. Τί εἶναι ἡ σημερινή κατάσταση μπροστά στή μικρασιατική συμφορά, μπροστά στή γερμανοϊταλική κατοχή καί τά δεινά τῆς ἀλληλοσφαγῆς; Κι ὅμως μπορέσαμε καί στίς δύο περιπτώσεις μέσα σέ μία δεκαετία νά μετατρέψουμε τό δράμα σέ θαῦμα, τήν τραγωδία σέ δημιουργία – γιά νά μήν πῶ μεγαλουργία. Ἐκηρύξαμε πτώχευση διά στόματος Χαριλάου Τρικούπη τό 1893. Κι ὅμως μετά ἀπό τρία χρόνια ὀργανώσαμε τούς πρώτους Ὀλυμπιακούς Ἀγῶνες. Ἡττηθήκαμε ἀπό τούς Τούρκους τό 1897 καί, ἐπειδή βουτηχτήκαμε στά χρέη ὥς τό λαιμό, δεχθήκαμε τόν Διεθνῆ Οἰκονομικό Ἔλεγχο. Κάτι ταπεινωτικό ἀλλά συνάμα σωστικό. Ὁ Βρεταννός στρατιωτικός καί διπλωμάτης Ἐδουάρδος Λώ (1846-1908), ὡς πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς ἐπί μία διετία, ἔβαλε σέ τάξη τά δημοσιονομικά μας πράγματα, γιά πρώτη φορά ἡ Ἑλλάς ἐμφάνισε ἰσοσκελισμένο προϋπολογισμό καί ἀπέκτησε ἐκ νέου δανειοληπτική φερεγγυότητα, ὥστε μετά ἀπό μία δεκαετία νά εἶναι ἀρτίως παρασκευασμένη γιά τούς Βαλκανικούς πολέμους, ἀπό τούς ὁποίους βγῆκε ἐδαφικά καί πληθυσμιακά διπλασιασμένη.
Καί κάτι βασικό: οἰκονομικά περισσότερο ἐνισχυμένη! Ἡ συμφορά τοῦ 1897 ἦταν ἕνα γερό πάθημα πού μᾶς ἔγινε ἕνα καλό μάθημα. Ἄρα, θά ἰσχύσει τό ἴδιο καί στόν παρόντα καιρό; Ἀμφιβάλλω. Διότι ἐνῶ κλείνουν τά ἐργαστήρια, ἀνοίγουν καινούργια κηφηνεῖα, ὅπως ὀνομάζω ἐγώ τίς καφετέριες. Ὀρθῶς ἐξεγειρόμεθα κατά τῶν κυβερνώντων ἀλλά κακῶς δέν ἐξεγειρόμεθα κατά τοῦ φαύλου ἤ παθητικοποιημένου ἤ βολεμένου ἑαυτοῦ μας. Κακῶς δέν ἐξεγειρόμεθα καί ἐναντίον αὐτῶν πού μονοπωλοῦν τή λαϊκή ὀργή καί σκορποῦν γύρω τους τήν καταστροφή. Τά μικρομάγαζα τοῦ κέντρου τῶν Ἀθηνῶν δέν ἔκλεισαν μόνον ἀπό τήν οἰκονομική κρίση ἀλλά πρωτίστως ἀπό τήν κρίση βαρβαρότητας πού ἔχει κυριαρχήσει. Σήμερα ἡ Ἑλλάς ἔχει δύο κυβερνήσεις: αὐτή τῆς Βουλῆς καί αὐτή τοῦ δρόμου καί τῶν πλατειῶν. Γιά νά ἐκφραστῶ καβαφικά, «βλάπτουν καί οἱ δύο τήν Ἑλλάδα ἐξ ἴσου».
Οἱ σκηνές πού παρακολουθήσαμε ἐσχάτως ἔξω ἀπό τή Βουλή καί στούς πέριξ χώρους δημιούργησαν τήν ἐντύπωση πώς ἡ Ἀθήνα –κι ὄχι μόνον αὐτή– βρίσκεται στά περίχωρα τῆς κόλασης. Λίγο ἀπέχουμε ἀπό τό νά γίνουμε Λιβύη. Οἱ δυνάμεις ἀνατροπεῖς βρίσκονται μέσα στούς κόλπους μας. Τά κόμματα, ἀδιαφορώντας γιά τήν παιδαγωγική τους ἀποστολή, μᾶς ἔκαναν ἕναν ἀλληλομισούμενο λαό. Χαιρόμαστε πιό πολύ κι ἀπό τή δική μας ἐπιτυχία τήν ἀποτυχία τοῦ ἄλλου. Ἡδονιζόμαστε μέ τόν αὐτοεξευτελισμό μας. Σβήσαμε τό αἴσθημα τοῦ πατριωτικοῦ φιλότιμου ἀπό τήν ψυχή τῆς νεολαίας. Ἡ λέξη Ἑλλάς δέν συγκινεῖ· ἀπωθεῖ. Γιατί ἡ Ἑλλάς ταυτίστηκε μέ ἕναν κόσμο πού παραπέμπει στή ζούγκλα. Μόνο πού σ’ αὐτή τήν ἑλληνική ζούγκλα κάποια ἐπιτήδεια θηρία φορᾶνε σακκάκι καί γραβάτα.
Σ’ αὐτό τόν ἀποθηριωμένο κόσμο ἐπιπλέουν – μᾶλλον ἐπέπλεαν– ἐν εἴδει φελλοῦ κάποιοι καριερίστες, χωρίς ἰδεολογικό καί ἠθικό ἕρμα, πού χρησιμοποιοῦσαν κάποιες βαρύγδουπες ἐκφράσεις γιά νά προσδώσουν στό λόγο καί στό πρόσωπό τους ἀξιοπιστία χωρίς τό παραμικρό ἔξοδο. Προέρχονταν ἀπό τό μηδέν καί μᾶς ὁδηγοῦσαν ἀλληλοδιαδόχως στό μηδέν. Ἐπειδή ὅμως τώρα ἔχουμε φθάσει στό μηδέν εἰς τό... πηλήκιον, ὅπως θά ἔλεγε καί ὁ πρωθυπουργός, δηλαδή στήν ἐσχάτη στιγμή πρό τῆς καταστροφῆς, πρέπει νά νουθετιστοῦμε. Νά φεισθοῦμε τῆς Ἑλλάδος. Κι ἄν δέν τήν χρειαζόμαστε ἐμεῖς, τήν χρειάζεται ὁ κόσμος. Γιά ὅλη τήν ὑφήλιο ἡ Ἑλλάς ἦταν μέχρι πρό τινος ἰδέα. Κι αὐτή τήν ἰδέα φροντίσαμε μέσα σέ λίγα χρόνια νά τήν κάνουμε κουρέλι. Ἐπί αἰῶνες ἔλεγαν στή Δύση τό «Et in Arcadia ego» (= ἤμουν κι ἐγώ στήν Ἀρκαδία). Ὅσοι ξένοι ἔζησαν τίς πρόσφατες καταστάσεις φρίκης –ἐδῶ καί ὄχι στή Λιβύη– θά μεταλλάξουν τή φράση: «Et in Graeciam ego». Ἔτσι, ὅπως θά ἔλεγε πικροειρωνικά ὁ Καβάφης,θά εἶναι μεγάλο τό ὄνειδός μας.

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012

Τρομοκρατούν το λαό για να περάσουν το Μνημόνιο-τερατούργημα


Τους πρώτους μήνες του 2010, όταν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου «προετοίμαζε» τον ελληνικό λαό για να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα την προσφυγή στον μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το βασικό επιχείρημα ήταν η δήθεν επερχόμενη στάση πληρωμών, που θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην πτώχευση. Είχαν υποστηρίξει, επίσης, ότι τα ταμεία του κράτους δεν θα είχαν χρήματα για να πληρωθούν οι συντάξεις και οι μισθοί των κρατικών υπαλλήλων.

Οσοι μίλησαν τότε για εκβιασμό και καλλιέργεια φόβου στο λαό, αντιμετωπίστηκαν -στην καλύτερη περίπτωση- ως γραφικοί, διότι ακούστηκαν και κατηγορίες εναντίον τους, με πιό χαρακτηριστικές ότι επεδίωκαν επιστροφή στη δραχμή ή ότι δεν ήθελαν να αλλάξει η χώρα, που ήταν το προσφιλές αλλά κενό σε ουσία σύνθημα του κ. Παπανδρέου. Εχουν περάσει από τότε 21 μαρτυρικοί μήνες για τις Ελληνίδες και τους Ελληνες… Οχι μόνο δεν έχουν δει σημάδι ελπίδας στον ορίζοντα, αλλά πληροφορήθηκαν ότι έχει αποτύχει το πολυδιαφημισμένο «Πρόγραμμα Σταθερότητας», που εκπόνησαν από κοινού ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου και οι επικεφαλείς της Τρόϊκας. Στο μεταξύ, τους 21 αυτούς μήνες, οι πολίτες της χώρας έχασαν το 30-40% και πλέον των εσόδων τους, οι φόροι αυξήθηκαν δραματικά με αποτέλεσμα αρκετοί να έχουν οδηγηθεί σε πτώχευση, ενώ η χώρα …άλλαξε, αλλά προς το χειρότερο.
Δυστυχώς, η ομολογία για την αποτυχία του πρώτου Μνημονίου αντιμετωπίστηκε με κατανόηση από την πλειοψηφία του λαού, αντί της οργής γι’ αυτούς που το σχεδίασαν και απέτυχαν να το υλοποιήσουν. Και το λάθος της μή αντίδρασης, το πληρώνουμε όλοι πολύ ακριβά –εκτός των πολιτικών φυσικά που ευημερούν και συνεχίζουν να ζουν, να δρουν και να αντιδρούν, ως η Ελλάδα να είναι Σαουδική Αραβία.
Ο ελληνικός λαός βρίσκεται πάλι υπό εκβιασμό από τους ίδιους ανθρώπους που οδήγησαν την Ελλάδα στη μέγγενη του Ταμείου. Καθημερινά ακούμε ότι εάν δεν γίνουν αποδεικτές οι απαράδεκτες θέσεις της Τρόϊκα, η Ελλάδα θα πτωχεύσει. Αυτή τη φορά δεν πρόκειται για μία απλή καλλιέργεια τρόμου, και δεν γίνεται με συγκεκαλυμένο τρόπο, όπως την Ανοιξη του 2010. Η απειλή είναι συγκεκριμένη: ‘Η δανειακή σύμβαση ή καταστροφή. Δεν είναι μόνο απαράδεκτοι, και λυπάμαι που ανάμεσα στους εκβιαστές ξεχωρίζουν ελληνικά ονόματα.Εγκληματούν εναντίον του λαού και της χώρας και κατασκευάζουν φοβικούς ανθρώπους, που θα αποδέχονται τις αποφάσεις της «οικονομικής δικτατορίας», που επιχειρεί να χαλιναγωγήσει και να κυβερνήσει την Ελλάδα.
Είναι σημαντικό και ενθαρρύνει τους δανειστές και τους υποστηρικτές τους, το γεγονός ότι ενώ έχουμε ξεπεράσει το σημείο της απόλυτης εξαθλίωσης, δεν αντιδρούμε, δεν βγάζουμε φωνή μεγάλη γι’ αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στον γκρεμό και συνεχίζουν να ποδοπατούν το πτώμα της ελληνικής οικονομίας. Μιλούν για μάχες που δίνουν για να μας σώσουν, χωρίς να προσφέρουν την παραμικρή πληροφορία για την ουσία των διαπραγματεύσεων. Η ενημέρωση του λαού γίνεται μέσω των διαρροών προς τους «αχόρταγους» για ειδήσεις συναδέλφους μου, οι οποίοι και τις μεταδίδουν με «πολεμικό» τρόπο ως να έρχεται το τέλος του κόσμου. 
Και στο μεταξύ, οι κυβερνώντες κάνουν τη δουλειά τους, που είναι η διασπορά φόβου και τρόμου, για να μην αντιδράσει ο λαός. Εχουμε μεγάλη ευθύνη και εμείς οι δημοσιογράφοι. Ναι μεν είναι δύσκολη η εξακρίβωση των πληροφοριών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τις δημοσιοποιούμε επειδή η πηγή είναι κάποιος υπουργός, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του αυτόκλητου «σωτήρα».
Πέστε μου αν κάνω λάθος… Δεν έπρεπε ο διορισμένος πρωθυπουργός, οι πολιτικοί αρχηγοί, ο υπουργός των Οικονομικών και οι συνεργάτες τους να ενημερώσουν τους πολίτες για τις απαιτήσεις της Τρόϊκα, για τα νέα χαράτσια, για τις επιπλέον περικοπές των μισθών και των συντάξεων; Τα μέτρα το λαό αφορούν. Δεν αφορούν τον κ. Παπαδήμο, τον κ. Παπανδρέου, τον κ. Σαμαρά, τον κ. Καρατζαφέρη, τον κ. Βενιζέλο και την πλειοψηφία των πολιτικών, που ΔΕΝ έχουν επηρεαστεί από την κρίση. Ολοι αυτοί, όπως και τα παιδιά και τα εγγόνια τους, «καλά θα την έχουν». Συζητούν για το μέλλον του λαού οι άνθρωποι που ευθύνονται για το δράμα του. Και είναι οι ίδιοι, που θα εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα-λαίλαπα, για το οποίο δεν ζήτησαν καν τη γνώμη των πολιτών, τους οποίους ήδη έχουν οδηγήσει στην εξαθλίωση.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι, που αποδείχθηκαν εντελώς ανίκανοι να εφαρμόσουν το πρώτο πρόγραμμα… Πως θα εφαρμόσουν το δεύτερο, που είναι πιό σκληρό και εξαιρετικά δύσκολα θα υλοποιηθεί;
Ισως, όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ο διορισμένος πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί που τον στηρίζουν, να έχουν αποδεχθεί το νέο Μνημόνιο. Είναι δικαίωμά τους να κάνουν ό,τι θέλουν όταν αφορά τους ίδιους και τα δικά τους παιδιά. Ομως, δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να επιβάλλουν στον ελληνικό λαό, ένα πρόγραμμα που θα απέρριπταν όλοι οι ηγέτες και οι λαοί του κόσμου. Εάν ο κ. Παπαδήμος και οι πολιτικοί αρχηγοί που τον εγκατέστησαν στο Μέγαρο Μαξίμου είναι τόσο βέβαιοι για το πρόγραμμα-τερατούργημα των δανειστών, ας το θέσουν σε Δημοψήφισμα. Είμαι βέβαιος ότι παρά τους εκβιασμούς και τις απειλές, ο σοφός ελληνικός λαός θα αρνηθεί να αυτοκτονήσει…
Follow on twitter@mignatiou

Πηγή : www.aixmi.gr

Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ.....Δείτε τα χάλια μας...!!!!

Άνευ σχολίων....

Το παιχνίδι του Τόμσεν σε βάρος της Ελλάδας...



ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Πολλοί στην Αθήνα και την Ουάσιγκτον δείχνουν να ξαφνιάζονται για τους λόγους για τους οποίους ο κ. Πολ Τόμσεν εμφανίζεται αλαζονικός και σκληρός τους τελευταίους μήνες, ενώ όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν ευγενικός και συνεργάσιμος.

Η νέα στάση του, που...

είναι βέβαια αδικαιολόγητη και ακατανόητη, «εξηγείται» από το απλό γεγονός ότι κατηγορείται από πολλά μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ, καθώς επίσης και από τον νυν προϊστάμενό του, Ρεζά Μογκαντάμ, ότι έχει ευθύνη για τον κακό σχεδιασμό του ελληνικού Μνημονίου και για τη μη έγκαιρη αντίδρασή του στη διαφαινόμενη αποτυχία του ελληνικού προγράμματος σταθερότητας.

Από τον Οκτώβριο όλο και περισσότερο ακούγονται φράσεις όπως «λάθος συνταγή», «λάθος φάρμακο», «λάθος πρόγραμμα»..

Συγκεκριμένα, η "Η" είναι σε θέση να γνωρίζει ότι στη διάρκεια των τελευταίων συνεδριάσεων του Δ.Σ., ορισμένα μέλη (σ.σ.: γνωρίζουμε τα ονόματά τους) κατηγόρησαν τα στελέχη της ομάδας του ΔΝΤ, που ασχολείται με την Ελλάδα, ότι σύρθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, για να προωθήσουν και να επιβάλουν ένα πρόγραμμα στην Ελλάδα, το οποίο ήταν δυσβάστακτο για τον ελληνικό λαό, οδήγησε σε αύξηση του χρέους και σε μία πρωτοφανή, για τα ευρωπαϊκά χρονικά, ύφεση.

Βεβαίως, ο κ. Τόμσεν, που παρουσιάστηκε στις συνεδριάσεις του ΔΣ για να υπερασπιστεί το «έργο» του, δικαιολογήθηκε ότι εάν είχαν υλοποιηθεί όλες οι διαρθρωτικές αλλαγές που περιέχονται στο Μνημόνιο, η Ελλάδα θα είχε αποφύγει τη σοβαρή κάμψη της οικονομικής της δραστηριότητας και η αύξηση του χρέους δεν θα ήταν τόσο θεαματική.

«Eντελώς λάθος»
Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Υποβάλαμε το ερώτημα σε πηγές που έχουν σχέση με το Ταμείο, που απάντησαν υπό τον όρο ότι θα διαφυλαχθεί η ανωνυμία τους.

«Ασφαλώς όχι», απάντησαν οι πηγές, στο ερώτημα που θέσαμε, και έδωσαν λεπτομέρειες της λειτουργίας του μηχανισμού, που ανέλαβε να φέρει εις πέρας το πρόγραμμα σταθερότητας, το οποίο αποδείχθηκε «εντελώς λάθος για την Ελλάδα».

Ο κ. Μογκαντάμ, νυν προϊστάμενος του κ. Τόμσεν, που ανέλαβε πριν από λίγο καιρό τη σημαντική Διεύθυνση Ευρωπαϊκών Θεμάτων, από την προηγούμενη θέση που κατείχε (διευθυντής του τομέα Στρατηγικής και Πολιτικών του Ταμείου), είχε από την αρχή επισημάνει ότι χωρίς την εφαρμογή ενός PSI η Ελλάδα δεν είχε κανέναν τρόπο να αμυνθεί στις αγορές και να επανέλθει σε μία καλή οικονομική κατάσταση.

Ο κ. Μογκαντάμ είχε πείσει μάλιστα και τον τότε γενικό διευθυντή του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, ότι το «κούρεμα» «ήταν η καλύτερη λύση για την Ελλάδα».

Ο τελευταίος, που εμπιστευόταν τον κ. Μογκαντάμ, διεμήνυσε τον Αύγουστο του 2010 διαμέσου του τότε εκπροσώπου της Ελλάδας, Παναγιώτη Ρουμελιώτη, τη θέση του στις ελληνικές αρχές.

Ο κ. Στρος Καν είχε προσφερθεί να υποδεχθεί στο Ταμείο εμπειρογνώμονες από την Ελλάδα, ώστε να ενημερωθούν από τα στελέχη του ΔΝΤ, που εργάζονταν στην παλαιά διεύθυνση του κ. Μογκαντάμ. Η ενημέρωση, που θα γινόταν υπό πλήρη μυστικότητα, θα αφορούσε τις τεχνικές λεπτομέρειες σχετικά με το PSI.

Οι πηγές ενημέρωσαν την "Η" ότι ο κ. Τόμσεν δυσαρεστήθηκε και έκανε ό,τι ήταν δυνατόν ώστε να αποθαρρύνει την έλευση των Ελλήνων εμπειρογνωμόνων στο Ταμείο.

Ο σημερινός του προϊστάμενος, που γνωρίζει αυτά τα τερτίπια του κ. Τόμσεν, είχε ενοχληθεί και σύμφωνα με πληροφορίες τον έχει, από τον περασμένο Οκτώβριο, υπό στενή παρακολούθηση. Οι πηγές υποστηρίζουν ότι «γι' αυτό ο κ. Τόμσεν προσπαθεί να αποδείξει σήμερα, που μετατράπηκε σε όψιμο υπερασπιστή του PSI, ότι χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους».

Υποστηρίζει επίσης την αυστηρότερη στάση του Ταμείου, παρά την υλοποίηση πολλών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και την ανάγκη να δοθούν περισσότερα χρήματα από την ΕΕ.

Πηγές του ΔΝΤ ισχυρίζονται ότι «η στάση του Τόμσεν αποσκοπεί στο να οδηγηθούν σε αδιέξοδο οι διαπραγματεύσεις και να απεμπλακεί το Ταμείο από την Ελλάδα, ώστε να σώσει ο ίδιος την καριέρα του και να μην του καταλογιστούν ευθύνες για την αποτυχία του ελληνικού προγράμματος».

Οι πηγές είπαν ότι ο πανικός του τον οδήγησε πρόσφατα να δείξει μία τελείως απαράδεκτη στάση έναντι Ελλήνων αξιωματούχων. Σε μία από τις τελευταίες συναντήσεις των εμπειρογνωμόνων της ΕΕ που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, κατηγόρησε με σκαιό τρόπο την Ελλάδα ότι απέτυχε να υλοποιήσει το Μνημόνιο δημιουργώντας ένα κλίμα δυσαρέσκειας εις βάρος της χώρας μας στους συμμετέχοντες στη συνάντηση αυτή.

Τελικά, οι εκπρόσωποι της Ελλάδας στη συνάντηση, Γιώργος Ζανιάς και Πέτρος Χριστοδούλου, κατάφεραν να αντιστρέψουν το κλίμα με τα επιχειρήματά τους. Αυτός ήταν και ο λόγος που έσπευσαν στη συνέχεια στην Ουάσιγκτον για να εξηγήσουν την πραγματική κατάσταση όσον αφορά τις ελληνικές προσπάθειες και την υλοποίηση των περισσότερων δεσμεύσεων της Ελλάδας στο πλαίσιο του Μνημονίου. Η "Η" γνωρίζει έλευση των κ. Ζανιά και Χριστοδούλου στο ΔΝΤ προκάλεσε τον θυμό και την αντίδραση του κ. Τόμσεν.

Αλαζονεία
Οι πηγές μας θεωρούν ανεξήγητη την αλαζονεία του, που φτάνει στα όρια της απρέπειας, καθώς απαιτεί όλο και περισσότερα πράγματα από τους Ελληνες υπουργούς. Τον περιγράφουν να απαιτεί με αλαζονικό και επιτακτικό ύφος και να δίνει εντολές στους υπουργούς.

Στέλεχος που παρευρισκόταν σε μία από τις συζητήσεις του κ. Τόμσεν με Ελληνα υπουργό, έμεινε έκπληκτος από την αγένειά του. Ακουγε την επιχειρηματολογία του Ελληνα υπουργού καθήμενος απέναντί του σε στάση που συνηθίζουν οι καφενόβιοι. Σε ανύποπτο χρόνο, στο Ταμείο εκφράστηκαν φόβοι ότι η ελληνική πλευρά θα ζητούσε επίσημα την απομάκρυνσή του, μία ενέργεια που θα έφερνε σε δύσκολη θέση τα ανώτατα κλιμάκια του ΔΝΤ.

Η ελληνικη πλευρά εξέφρασε παράπονα σε υψηλό επίπεδο, αλλά δεν ζήτησε την απομάκρυνσή του ακόμα. Οι πηγές τονίζουν πως «έχει καταστεί πλέον σαφές σε πολλούς παρατηρητές ότι η επιθετική αυτή στάση του κ. Τόμσεν εξηγείται μόνο από τον πανικό που τον διακατέχει για να διασωθεί ο ίδιος και η καριέρα του στο ΔΝΤ».

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΟ... ΚΟΥΡΕΜΑ
Πηγές αποκαλύπτουν ότι από τον Αύγουστο του 2010 είχε ξεκινήσει συζήτηση στο ΔΝΤ για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Συζήτηση στην οποία μετείχε και ο Στρος Καν και την οποία προσπάθησε να τορπιλίσει ο Πολ Τόμσεν.



ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011

ΚΟΙΤΑ ΠΩΣ ΜΑΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ....

Φίλοι και φίλες,
Είναι δύσκολες οι μέρες που περνάμε όλοι μας,
η οικονομική κρίση δυστυχώς ακουμπάει και τον πυρήνα της κοινωνίας μας, εξαθλιώνοντας τα λαικά στρώματα, με την ανεργία, την φτώχεια, και την υποβάθμιση της ζωής μας.


Κι όμως... όλοι εμείς που μέσα στην αιθάλη της βόλεψης και της καλοπέρασης, αρνούμασταν χρόνια τώρα να διακρίνουμε τα λαμόγια της καθημερινότητας μας, τους αεριτζήδες και τους ευτελείς πολιτικούς, μας βαραίνει μια τεράστια ευθύνη.

ΓΙΑΤΙ ΜΩΡΕ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΦΤΑΣΟΥΝ ΩΣ ΕΔΩ?
&
ΓΙΑΤΙ ΑΚΟΜΑ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ?

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ,ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΑΛΥΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΠΛΑΝΟΥΣ ΜΑΣ,
ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ.